Οφτόν κλέφτικον για ξενιτεμένους

(ειδικά αφιερωμένον στον Μάριον, το φέλλου ξενιτεμένο)

Ανάγνωστερς! Δάκρυα συγκίνησης τρέχουν που την βούκκαν μου, αη χαβ μάστερντ οφτόν κλέφτικον!

Εκαμα λλίην έρευνα τζιαι ήβρα τον τρόπο!

Θέλεις όμως εναν πήλενο κουζιν με καππάτζιν, ειδικόν για φούρνο. Εγω εγόρασα έναν που το ιττερνετ για 30 ευρά τζιαι εύκαλεν με ασπροπρόσωπην! Το πήλενον κουζίν φάνταζουμαι ότι αντικαθιστά το φουρνίν.

Θέλεις κρέας λοιπόν αναγιούμενον, κανονικά ρίφιν, αλλά δαμέσα εν ήβρα, οπότε έβαλα αρνί, έναν ώμον ολόκληρον τον οποίον μου έκοψεν ο κασάπης σε μεγάλα κομμάθκια. Τούτον έκαμα το κατ’εντολήν του παπά μου που με εδασκέλεψεν να γοράσω «φαούτα». Το αρνί δαμέσα εν πολλοπαρπατά, τζιαι οι ως επι το πλήστον Τουρκοκασάπηες εν έχουν κάν το ζώον ούλλον, μόνον κόμμαθκια τύπο ώμος, μερίν τζιαι κοτολέττες.

Καθε φοράν τσακκώνουμε μαζίν τους γιατι εν συγκεντώννουνται τζιαι κόφκουν μου το κρέας πας την μηχάνη, πράμαν απαράδεχτον! Ο λόγος είναι ότι εννεν κασάπηες ορίτζιναλ, εν απλά υπάλληλοι. Τελοσπάντων.

Η παράδοση λαλεί ότι το οφτόν θέλει μεγάλο ζώο, τουλάχιστον μιου χρονού. Εγω πάλε εν ήβρα. Αμμαν ούλλος ο ώμος ήταν 1800 γρ. (εν το έβαλα ούλλον, σατσιήν, 2 πλάσματα είμαστεν) ανιτλαμβάννεσαι ότι ήταν μιτσίν το αρνούιν.

Στο θέμαν μας όμως.

Θέλεις κρέας κομμένο, τσας ελιόλαδο, 2 φύλλα δάφνης τζιαι αλάς.

Θέλεις τζιαι λλίον αλευρον για το κόλπον.

Εγω έβαλα τζιαι πατάτες, επειδή είχα Κυρπιακές ποικιλία ανναμπελ τζιαι έθελα όπωσδήποτε να τες βάλω.

Το δικό μου το κουζίν θέλει να το φουσκώσεις 10 λεπτά μες σε νερό να ανοιξουν οι πόροι του ημίσιη. Ετσι έγραφεν το κουτίν του, έτσι έκαμα.

Αλατίζεις καλά το κρέας τζιαι τες πατάτες τζιαι στρώννεις τα με το κουζίν σου με την δάφνη. Εγω έβαλα τζιαι τσας ρίγανη.

Μετα πιάννεις λλίον αλευρι, βλαλλεις λλίον νερόν να γίνει σιυλάριν τζιαι πασαλείφκεις τα σιειλη του κουζιού.

Κλείεις το πουπάνω με το στούππωμα τζιαι βάλλεις το στο φούρνο. Ο φούρνος πρέπει ναν κρυός την ώραν που το βάλλεις, για να μεν τσακρίσει το κουζίν. Αφτέννεις τον στους 200 βαθμούς, τζιαι μολις πάρει την θερμοκρασίαν του κατεβάζεις τον στους 170 βαθμούς. Αφήννεις το μες τον φούρνον 3 ώρες, τζιαι παραπάνω αννεν αναγιούμενον το ζώον.

Είπαμεν, θέλει φλάγκαν αλλά αξίζει τον κόπον, είδικα αμμαν ξέρεις ότι εν θα το έβρεις πουθενά αλλου το οφτούιν. Στο ενδιάμεσον θωρείς κανέναν έργον, βάφφεις τα νύσια σου (Μάριε, χοχοχοχοχο) τζιαι κόφκεις τζιαι σαλάταν μουσκομυριστήν, με σέλλενον, ρόκκα τζιαι κόλλιαντρον.

Αμμαν περάσει η ώρα φκάλλεις το κουζίν τζιαι προσεκτικά με ενα μασιέρι σπάζεις το ζυμάριν, που πκιον εγινεν ποξαμάτι,  για να αννοιξέις το κουζίν τζιαι να φυρτείς!

Εγινε "μυαλός" (άττσσσσς) το κρέας, τζιαι το παράξενον έιναι ότι εκοτσίνισεν τζόλας, παρόλον που ήταν σφραγισμένον! Βάσικά έκοφκες το με κουτάλιν, τζιαι οι μιλλούες εκατσιουρίσαν! Μέλιν, ότι τζιαι να σου πω εν λλίον! Τζιαι ειδίκα άμμαν ξέρεις ότι εν έσιει με Κοκο με Παμπο κοντα σου που να το πουλά, ακόμα καλλίττερον.

*επρόσεξες κανένα πάττερν στες συνταγές μου τωρά τελευταία; σάννα τζιαι θέλουν ταπελλούαν "νόστος";

Μακαρόνια του Φούρνου

Μπορεί να σας φανεί πελάς, αλλά εν πιο εύκολον απ'ότι φαίνεται!

Ταΐζετε 4-5 πλάσματα (ή ακόμα καλλύτερα κάμνετε τα για 2 τζαι μετά έσιετε τα στο ψυγείον, τα μακαρόνια του φούρνου εν ό,τι πρέπει κρύα...)

1 πακέτο μακαρόνια του φούρνου

1 χαλλούμι

1 αναρή

½ κιλό κεϊμά (250 γρ. βοδινό, 250 γρ. χοιρινό)

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένον

καρρότο τριμμένο (προεραιτικό)

1 φύλλον δάφνη

μαϊντανός

2 αυκά χτυπημένα

4 κουταλιές βούτηρος

3 τομάτες τριμμένες ή στο μπλέντερ (ή τοματοπολτός)

φρέσκο μοσχοκάρυδο τριμμένο

μαύρο πιπέρι

άλας

κανέλλα σκόνη

λάδιν καλόν

2-2 ½ ποτήρια γάλα

8 κουτάλια σούπας αλεύρι

Ξεκινούμεν με τον κειμάν: βράζουμεν λλίον το τηγάνιν μας τζαι βάλλουμεν λλίον λάδιν μέσα σε μέτριαν φωθκιάν. Άμαν βράσει το λάδιν βάλλουμεν μέσα το κρεμμύδιν τζαι το καρρότον (αν θα βάλουμεν). Άμαν μαλακώσουν βάλλουμεν μέσα τον κεϊμάν τζαι νεκατώνουμεν κάμποσον ώσπου να πιάσει παντού. Ύστερα βάλλουμεν το άλας τζαι το πιπέριν, τη δαφνούαν μας, την κανέλλαν, τζαι το μοσχοκάρυδον. Μόλις πίασει λλίον χρώμα βάλλουμεν μέσα τζαι την τομάταν μας τζαι ανακατώννουμεν. Καρτερούμεν να εξατμιστούν τζαι να τραβήσουν τα υγρά ώσπου να καταστηθεί. Άμαν τελειώσουν, φκάλλουμεν την δάφνην τζαι βάλλουμεν τζαι τον ψιλοκομμένον μαϊτανόν.

Ύστερα βράζουμεν τα μακαρόνια. Μόλις γινούσιν τζαι σιονώσουμεν το νερόν, στραντζίζουμεν που πάνω τους το λάδιν που τον κεϊμάν χρησιμοποιώντας έναν φτανόν τρυπιτόν (αν δείτε ότι εν ιφκαίννει πολλύν λάδιν, τσιλλάτε λλίον τον κεϊμάν για να τρέξει). Αν δείτε ότι θέλει τζι’άλλον λάδιν για να μεν κολλήσουν τα μακαρόνια, βάρτε λλίον λάδιν καλόν.

Στο μεταξύ τρίφκουμεν το χαλλούμιν τζαι την αναρήν μας. Νεκατώννουμεν τα, τζαι βάλλουμεν τους τζαι μοσχοκάρυδον – πάει πολλά! Ύστερα κρατήστε ¾ του ποτηρκού που το τρίμμαν, εννα χρειαστεί για την μπεσιαμέλ.

Πίαννουμεν έναν pyrex (μέτριον τζαι πάνω) τζαι απλώννουμεν μέσα τα μισά μακαρόνια. Βάλλουμεν μιαν στρώσην χαλλούμιν (τζαι σιουρευκούμαστεν ότι μεινίσκει αρκετόν για αλλό μιαν στρώσην που πάνω στο τέλος), απλώννουμεν που πάνω τον κεϊμάν, τζαι ύστερα τα υπόλοιπα μακαρόνια. Τσιλλούμεν κάμποσον σε ούλλην την επιφάνειαν για να μεν μας τρέξει η μπεσαμέλ.

Τωρά εν η μεγάλη η τέχνη... Η μπεσιαμέλ εν το πιο δύσκολον κομμάτι τζαι πάντα αγνώννει με... Το κόλπον είναι να μεννεν πολλά νερουλλή, αλλά ούτε τζαι πολλά στεχνή. Εγώ συνήθως υπολογίζω με το μμάτιν, αλλά αν κάποιος ήβρεν τες τέλειες αναλογίες για την μπεσιαμέλ ας μας τες πει. Καλλύτερα την πρώτη φορά να κάμετε παραπάνω για να δείτε πόσην χωρεί το pyrex σας. Σε πολλά χαμηλήν φωθκιάν βράζουμεν τον βούτηρον (αλλά να μεν κάψει). Μόλις υγροποιηθεί βάλλουμεν το αλεύριν τζαι νεκατώννουμεν συνέχεια με σύρμαν (πάλαι πολλά προσεκτικά να μεν κάψει). Μόλις γίνει χυλός βάλλουμεν λλίον γάλα τζαι συνεχίζουμεν πάντα να νεκατώνουμε. Σιγά-σιγά βάλλουμεν ούλλον το γάλαν νεκατώνωντας. Άμαν είμαστεν happy με την μπεσιαμελ, φκάλλουμεν την που την φωθκίαν τζαι αφήννουμεν να κρυώσει 1-2 λεπτά, τζαι βάλλουμεν 2 αυκά χτυπημένα (προσοχή να μεν μας κόψουν τα αυκά – νεκατώννουμεν συνέχεια). Ύστερα προσθέτουμεν τζαι τα ¾ του ποτηρκού με τον τρίμμαν μες την μπεσιαμέλ. Άμαν γινεί, απλώννουμεν την που πάνω που τα μακαρόνια, τζαι ύστερα βάλλουμεν τζαι το τρίμμαν που εφυλάξαμεν.

Ψήννουμεν στους 180 βαθμούς για καμιάν ώραν, ή ώσπου να κοτσινήσει που πάνω. Συνοδεύκουμεν με μιαν πλούσιαν σαλάταν. Καλήν σας όρεξην!

Τα σκεύη του 21ου αιώνα

Εργάζεσθε σε εστιατόριο; Έχετε πολλούς καλεσμένους για σερβίρασμα; Ιδού ο δίσκος ο σωστός για να μην πάθετε αγκύλωση και για να μην βγάλετε κάλλους στα χέρια!!!!






Θέλετε να πάρετε μπανάνα στη δουλειά, στη σχολή, ή στο σχολείο τζιαι την ώρα που πάτε να την φκάλετε να την φάτε βρίσκετε την λιωμένη; Τώρα, με το μπανανοπροφυλακτικό, όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί. Οι μπανάνες που μεταφέρετε, δεν θα είναι ποτέ πια οι ίδιες. Τουλάχιστον όμως, θα είναι οι ίδιες που ήταν πριν τις βάλετε στην τσάντα σας.

Έχετε βαρεθεί να μαζεύκουνται πιάτα τζιαι φιτζανούθκια όποτε έρκουνται σπίτι σας οι φίλοι σας για να πιείτε καφέ; Στο γραφείο ισχύει ο κανόνας, ο καθένας να πλυνίσκει ό,τι λερώνει; Με το νέο φλιτζάνι-πιατούι, δύο σε ένα, εξοικονομείται χώρο στο γραφείο σας (ως έπιπλο) τζιαι χρόνο στο γραφείο σας (ως χώρος), που σίγουρα είναι (και οι δύο) πολύτιμοι!

Εχάλασε το τάιμερ τζιαι εν ηξέρετε πότε ενναν έτοιμες οι φρυγανιές σας; Ή θέλετε να ελέγχετε εσείς πότε ακριβώς εννα τες φκάλετε που το μηχάνημαν; Με τη διαφανή τοστιέρα, ήβρατε τη λύση σε όλα τα βασανιστικά ερωτήματα που αφορούν στις καπίρες σας! Η κατάλληλη καπίρα θα είναι έτοιμη σύμφωνα με το γούστο σας για συνοδέψει τζιαι τα αυκά με τες τομάτες που προτείνει κάπου μες στο μπλογκ τούτο τζιαι η Γιώτα.

Βαρκέστε να καρτεράτε που πάνω που το φλιτζάνι με τη σακουλλούα του τσιαγιού για να ετοιμαστεί το τσάιν σας. Υπάρχει ο φίλος μας ο πιγκουίνος με χρονόμετρο που εν έτοιμος να σηκώσει τη σακκουλούδαν μετά που τον χρόνον
που θα του ρυθμίσετε. Πλέον εν θα βαρκέστε να κάμετε τσάι, ούτε εννα χάννετε ώρα να καρτεράτε βαστώντας τη σακκουλούδαν.

Ακόμα ένα χρήσιμον εργαλείον, που ρυθμίζει την ποσότητα του βουτύρου που εννα βάλετε μες στην καπίρα σας για το πρωινό σας.

Συνήθως στις φοιτητικές εστίες με τις κοινόχρηστες κουζίνες ούλλο τζιαι κάποιος τριγυρίζει πίνοντας τες μπίρες σου που το ράφι σου στο ψυγείο, τρώγοντας τα μήλα σου, ή κλέβοντας τα σκεύη σου. Δεν ξέρω για τα υπόλοιπα, αλλά τουλάχιστον το φιτζάνι του καφέ σου πλέον θα είναι μόνο δικό σου τζιαι εν θα μπορεί να σου το κλέψει κανένας. Εννα φκάλλεις το στούππωμα τζιαι έτσι κανένας εν θα θέλει να κλέψει ένα τρυπημένο φιτζάνιν. Τζιαι άμα θέλεις να το χρησιμοποιήσεις, βάλλεις το στούππωμαν πίσω! Σούπερ επαναστατικό, εννεν;