4 Μαρτίου 2008

Ψάρι στο άλας

Παίρνεις 2 κιλά άλας χοντρόν της θάλασσας. Πλώνεις το έναν κιλόν στον πάτο νου σινιού κάμνοντας κρεβατούιν αλάτινον στο οποίον να βάλεις πάνω να τζοιμηθεί έναν λαβράτζιην φρεσκότανον 1-2 κιλών. Αν το λαβράτζιην εν μεγάλον βάλε το διαγώνια στο σινίν για να το φορεί τζαι να μεν εξέχει (έχει σημασία να μεν εξέχει). Το στομάχιν του λαβρατζιού (τζιέφαλου) να είναι καθαρισμένον, όχι όμως κατ΄ανάγκη τα σπάργανα. Στο στομάσιην βάλλεις λλίον άνιθον για μυρωθκιάν. Το άλλον κιλόν άλας το κάμνεις πάπλωμαν τζαι σιεπάζεις καλά το λαβράτζιην. Αν χρειαστεί πιάννεις λλιον άλας που περισσεύει που το κρεβάτιν για να σιεπαστεί καλά το ψάριν να μεν ριά.

Βάλλεις το σινίν σε φούρνον 180 βαθμών για 20 λεπτά. Μετά το αφήνεις για άλλα 10-15 στον φούρνον του οποίου εκατέβασες την θερμοκρασίαν στους 80 (αννοίεις την πόρταν του φούρνου στην αρκήν για να ππέσει η θερμοκρασία). Σπάζεις την κρούσταν του αλάτου τζαι φκάλλεις το ζουμάτον ψάριν προσέχοντας να μεν το νεκατώσεις με το άλας να το αλμυρίσεις. Θα το φάεις τζαι θα σου μείνει στον νού σου.

Σερβίρεται με πατάτες (ακόμα καλλύττερα γλυκοπατάτες) au gradin (φέττες πατάτες η γλυκοπατάτες σκεπασμένες με γάλα τζαι λλίην κρέμα, μοσχοκάρυδον κανέλλα αρτίματα τζαι άλας τζαι λλίον τυρίν πουπάνω για γαρνίρισμαν ψημένα σε σινι στον φούρνον μέχρι να τραβήσει τα ζουμιά). 

Θέλει επίσεις τζαι κανένα χόρτο βραστό μαζί (μπρόκολες βραστές με λλίον ελαιόλαδον πουπάνω πάσιν καλά μαζί).

Έκαμα το φέτη τα χριστούγεννα αντί για την συνηθισμένην γαλοπούλλαν ή πάπιαν τζαι επελλάναν οι φίλοι.

Μάθετε επίσεις να ανοίετε έναν ψάριν χωρίς να το κατακρεουργείτε όπως κάμνουν το 99% των Κυπραίων, ακόμα τζαι το 99% των ψαροταβέρνων. Εν τόσον απλό. Η κόρη μου 4 χρόνών ξέρει τζαι κάμνει το. Το ψάριν εν απλωμένον στο πλευρό. Χαράσσεις το ψάριν με το μαχαίριν ακριβώς απο την μέση, τζιαμαί που χωρίζει η κούννα, από τον νούρον μέχρι την κκελλέν. Το μαχαίριν πιέζεις το μέχρι να πάει ως το κόκαλον. Όχι παραπάνω. Αννοίεις την κούνναν σπρόχνωντας την με το μαχαίριν την μισήν προς τα πάνω την μισήν προς τα κάτω ξεχωρίζοντας την που τα κόκαλα προσέχοντας να μεν την διαλύσεις. Κανονικά δεν σκορπά. Έχεις έτσι το 1/4 του ψαρκού π ρος τα πάνω τζαι το 1/4 προς τα κάτω διαχωρισμένον από τα κόκκαλα. Το σερβίρεις (ή το τρώεις) τζαι μετά πιάνεις την ραχοκοκαλιάν απο τον νούρον τζαι την τραβάς προς τα πάνω ξεχωρίζοντας την από το άλλον μισό φιλλέττον που έμεινεν στο πιάτο. Κουντάς τα αγγάθκια της ράσιης τζαι της τζοιλιάς που ξεχωρίζουν πλέον εύκολα τζαι μένει σου καθαρόν το άλλον μισόν φιλλέττον χωρίς να σκορπά. Ολοκάθαρον χωρίς έναν αγγάθθιν.

Όι πους έχει καλλύττερην γεύσην το ψάριν ορθά καθαρισμένον, αλλά τουλάχιστον τρώεις το χωρίς να φτίννεις αγγάθκια ή να ρισκάρεις να σου καρφωθεί κανένα στον λάρυγγα.

4 Φεβρουαρίου 2008

Παντρεμένοι κι οι δυο

Στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, τα οσπριόρυζα αποκαλούνται παντρεμένα. Επειδή έλειψεν ο Λεξιπένητας τζιαι εμείναμεν αμαείρευτοι για 1 μήνα και βάλε, είπα να γράψω με θκυο λόγια το φακόρυζο που κάμνω εγώ και τα μαύρα φασόλια με ρύζι που κάμνει μια φίλη μου που ελατινοαμερικανεύτηκεν.

ΦΑΚΟΡΥΖΟ

Υλικά (αναλόγως πόσους εννα ταΐσεις)

Ή βάλλεις μισό φλυτζάνι φακές τζιαι αλλό τόσο ρύζι ή διπλάσια ποσότητα. Πρώτα ψιλοκόφκεις κρεμμύδι τζιαι σκόρδο (το πόσο εν θέμα γούστου) τζαι τσιγαρίζεις τα. Ύστερα, γύρνεις φακές & ρύζι τζιαι αφήνεις τα κανένα λεπτούι. Μετά γύρνεις κάμποσο νερό (3 τζιαι τέσσερις φορές παραπάνω που το ρύζι που έβαλες), βάλλεις άλας, δάφνη τζιαι 1 κουταλιά ντοματοπολτό. Σερβίρεται με ξύδι τζιαι πάει πολλά με φέτα ή αναρή μαλαχτήν.

ΟΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Εν ηξέρω να σας πω ακριβώς για ποσότητες, αλλά η φίλη μου βασικά βράζει φασόλια μαύρα τζιαι αφού τσιγαρίσει κρεμμύδι ή σκόρδο (θα πρόσθετα ή και τα δύο, ακόμα τζιαι με μπέικον είπε μου ότι γίνεται), βάλλει τζιαι τα βρασμένα μαύρα φασόλια να δώκουν ένα γυρό μες στην τηάνισην τζιαι να πάρουν μυρωθκιά. Το ρύζιν ετοιμάζει το χωριστά, ρύζιν άσπρο σκέτο. Δηλαδή, όσο ρύζι εννα βάλεις, διπλάσια ποσότητα νερό. Ύστερα σμίει τα μαζίν τζιαι το φαΐν εν έτοιμο. Αν κάμεις τζιαι κανένα γουακαμόλε για να το συνοδέψεις εννα εν καλά για να κάμεις τζιαι σιόου για το τι καλή λατινοαμερικάνικη κουζίνα ξέρεις να κάμνεις. Μπορεί να βάλω αύριο την συνταγή του γουακαμόλε που μου έδωκεν ένας φίλος μου που επίσης έσιει στενές σχέσεις με λατινοαμερικάνους.

31 Δεκεμβρίου 2007

ΣΑΛΑΝΤ ΜΠΑΡ (εκ του αμέρικαν μπαρ)

Μέρα που είναι και θα βρίσκομαι στας εργασίας μας μέχρι την αλλαγή του χρόνου τουλάχιστον να κάνω κάτι χρήσιμο απ' το να σκοτώνω μύγες και λέπτα...
Θα δώσω μια γρήγορη και εύκολη συνταγή γι΄ αυτούς που αγχώνονται τελευταία στιγμή (όπως πάντα δηλαδή) για το δείπνο και τρέχουν και δε φτάνουν - να κάνουμε καμιά καλή πράξη τελευταία στιγμή μπας και αξιωθούμε κάνα δώρο απ' τον άγιο billis έστω και κατόπιν εορτής...

Τα υλικά μας για 4 νοματαίους (ή 2 πολυφαγάδες)...
2 τομάτες ψιλοκομμένες
2 καρότα τριμένα
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
5-6 ελιές (τις επιλογής σας) τις ξεκουκουτσώνετε και τις ψιλοκόβετε
Μαγιονέζα
1 πακέτο μακαρόνια (φιογκάκια κατα προτίμηση)

Όσο ζεσταίνουμε το νερό για να βράσουμε τα μακαρόνια ψιλοκόβουμε τα υλικά και τα ρίχνουμε σε ένα βαθύ μπώλ με 2-3 κουταλιές μαγιονέζα και ανακατέβουμε με πάθος και ένταση για να πάει η μαγιονέζα παντού...
Όταν βράσει το νερό ρίχνουμε τα μακαρόνια για 10-15 λεπτά (ανάλογα με τον τύπο του μακαρονιού)και όταν ετοιμαστούν τα ρίχνουμε σε ένα σουρωτήρι και να ραντίζουμε με κρύο νερό να κρυώσουν...
Στη συνέχεια τα ανακατέβουμε με το γνωστό πάθος με τη σαλάτα και vuala...
Συνοδεύει και κυρίως γεύμα, μπορεί να γίνει γεύμα από μόνο του (που χου με τη προσθήκη τόνου) και σε μικρές δόσεις είτε με μαύρο - κόκκινο πιππέρι (πιο spicy) είτε με λίγη κανέλλα (πιο sweet) μπορεί να συνοδέψει και το ποτό...

Αυτά τα ολίγα και ότι θέλετε να το πάθετε εφέτος!

21 Δεκεμβρίου 2007

ΤΥΡΟΠΙΤΤΑ

Δασκαλούα τωρά που εν να είσαι αθκιασερή τζιαι εν θα σε πελλανίσκουν τα κοπελλούθκια του καθενός κάμε καμιά τυρόπιττα.
Για τη τυρόπιττα μας θέλουμε
1 χαλλούμι τριμμένο, αν θέλετε βάζετε και λίγο κίτρινο τυρί .
5 αυγά
1 ποτήρι γάλα εβαπορέ νουνού
1 ποτήρι λάδι [σπορέλαιο]
3 ποτήρια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κουταλάκια μπαίκιν πάουερ
Δυόσμο και αν θέλετε και λίγες σταφίδες.
Βάζουμε στη μύτη του κουταλιού λίγη ζάχαρη και τη κτυπάμε μαζί με τα αυγά στη συνέχεια ρίχνουμε το λάδι ,το γάλα και ενώ ανακατεύουμε ρίχνουμε και το αλεύρι το μπαίκιν το χαλλούμι το δυόσμο και τα σταφιδάκια, αν χρειαστεί ρίχνουμε λίγο αλεύρι ακόμα όσο για να ξεκολλάει η ζύμη από το δοχείο που την ετοιμάζουμε. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε το ταψάκι ή τη φόρμα που θα ψήσουμε τη τυρόπιττα και τη ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μια ώρα περίπου.

14 Δεκεμβρίου 2007

Γαρδούμπες

Σήμερα έκανα κοπάνα από το σχολείο όϊ παίζουμε ,κάνει ψοφόκρυο ρίχνει χιονόνερο και έτσι αποφάσισα ότι δεν αντέχω το κρύο.Μεν περιπαίζετε γιατί άλλη φορά θα σας γράψω περιπέτειες στα χιόνια όπου και έζησα 6 χρόνια θα γελάτε και θα κλαίτε ,δεν θα τα γράψω εδώ.
Προς το παρών τωρά τα Χριστούγεννα κάμετε και καμιά γαρδούμπα.

Θα χρειαστείτε μια συκωταριά από αρνί ή κατσίκι
μία αντεριά [αντερούθκια] αλάτι ,πιπέρι,και ρίγανη

πλένετε τη συκωταριά [συκώτι πνευμόνι,σπλήνα,καρδιά]
και τα αφήνετε να στεγνώσουν από τα νερά
Τώρα τα άντερα αφού τα πλύνετε από την έξω μεριά ,πρέπει να τα πλύνετε και από μέσα εγώ τα γυρίζω το μέσα έξω [αν πάρετε μία παλιά κρεμάστρα ξύλινη και βγάλετε το κάτω ξυλάκι που συνήθως κρεμάμε τα παντελόνια ,θα δείτε ότι εκτός από στρογγυλό στις άκρες είναι μυτερό, με αυτό θα γυρίσετε τα αντεράκια αλλιώς αφήστε τη βρύση να τρέξει μέσα μέχρι να φύγουν οι ακαθαρσίες.] Στη συνέχεια κόβουμε το συκώτι το πνευμόνι τη καρδιά και τη σπλήνα στο μέγεθος του δάκτυλου μας,δηλαδή μακρόστενα τα αλατοπιπερώνουμε βάζουμε
τη ρίγανη και τα τυλίγουμε με τα αντερούθκια ένα κομμάτι συκώτι ένα πνευμόνι ένα καρδιά και τη σπλήνα. Λογικό είναι η καρδιά και η σπλήνα να τελειώσουν πιο γρήγορα από τα άλλα υλικά εσείς συνεχίστε με τα υπόλοιπα δηλαδή βάλτε δυο συκώτι και δυο πνευμόνι ,τα καρφώνουμε με μια οδοντογλυφίδα και τα βάζουμε στο ταψί το ένα δίπλα στο άλλο τους ρίχνουμε λίγο λάδι και τις ψήνουμε σε μέτριο φούρνο περίπου μιάμιση ώρα. Καλή όρεξη
Υ.Γ.
Αν έχετε ταψί με καπάκι προτιμήστε να τις ψήσετε εκεί στο τέλος βγάζετε το καπάκι για να ροδίσουν.

12 Δεκεμβρίου 2007

Κοτόπουλο Πανέ με ντιπ γιαουρτιού

Για τους λίξιες φίλους :)

Συστατικά:
1 κιλό Στήθος Κοτόπουλου
Αλάτι
Πιπέρι
2 ποτήρια φρυγανιά αλεσμένη
2 κουταλάκια αρτισιά αλεσμένη
2 κουταλάκια κόλιαντρο αλεσμένο
3 κουταλάκια πάπρικα
Λίγο αλεύρι
5 αυγά χτυπημένα μαζί με 4-5 κουταλιές νερό
Λάδι για το τηγάνισμα


Για το ντίπ:
450 γρ. στραγγισμένο γιαούρτι
Αλάτι
Πιπέρι
2 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
4 κουταλιές κόλιαντρο ψιλοκομμένο


Εκτέλεση:
Κοπανίζετε το στήθος κοτόπουλο μόνο από την εσωτερική πλευρά και μετά το κόβετε με λεπτές λωρίδες πάχους 2-3 εκατοστών και τις αλατοπιπερώνετε. Σε ένα πιάτο βαθουλό αναμιγνύετε την φρυγανιά, την αρτισιά, τον κόλιαντρο και την πάπρικα. Ακολούθως, αλευρώνετε μια-μια τις λωρίδες κοτόπουλου, στη συνέχεια τις βουτάτε στο χτυπημένο με νερό αυγό και μετά τις τυλίγετε στο πιάτο με την φρυγανιά.
Μετά ζεσταίνετε σε μια μικρή κατσαρόλα το λάδι (τόσο που να είναι αρκετό να καλύψει τις λωρίδες κοτόπουλου). Ενώ τηγανίζονται γυρίστε τις προσεκτικά με σπάτουλα 2-3 φορές. Η φωτιά πρέπει να είναι δυνατή, κι όταν ροδίσουν οι λωρίδες τότε την χαμηλώνετε. Βγάζετε το κοτόπουλο όταν είναι έτοιμο και το βάζετε σε απορροφητικό χαρτί για να τραβήξει όσο λάδι γίνεται.
Σερβίρεται με το ντιπ δίπλα του, το οποίο ετοιμάζετε αφού αναμίξετε όλα τα υλικά μεταξύ τους!

Καλή όρεξη και καλή γυμναστική μετά... θα την χρειαστείτε :)

sushi, mushi, imishi mou

Ήταν Σάββατο βράδυ, η Π. βγήκε έξω, είπαμε κι εμείς να βγούμε για φαί. Σάββατο και να κάτσουμε σπίτι μπροστά στην τηλεόραση; Δεν λέει . Οκέι, να πάμε, αλλά πού χωρίς κράτηση.
Ήταν η ώρα που με έπιασε η ιδιοτροπία και σήκωσα παντιέρα: «οπουδήποτε εκτός από κυπριακή ταβέρνα. Δεν έχω διάθεση για σουβλάκι, μεζέδες και χορταστικά πιάτα που στο τέλος μένουν όλα στο τραπέζι και τα βλέπεις και αηδιάζεις». Ήθελα κάτι άλλο. Κάτι εξωτικό. Ας πούμε sushi.
Πριν να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στο γκλαμουράτο ρεστοράν να καθόμαστε ανάμεσα σε αππωμένους λευκωσιάτες που την είδαν ξαφνικά κοσμογυρισμένοι και πολίτες του κόσμου-μη χέσω- να περιμένουμε το μενού. Και πού ήρθε δηλαδή, τι έγινε; Μας το ανοίγει το παιδί από την Ασία και μας περιμένει υπομονετικά να διαλέξουμε. Εμείς ήταν λες και διαβάζαμε ανέκδοτα. Κατουρηθήκαμε από το γέλιο. Αφού ήταν όλα γιαπωνέζικα στα μάτια μας, τι να παραγγέλαμε. Παραγγείλαμε ψάρια και ρύζια, πολλά ψάρια και πολλά ρύζια. Πήραμε και ένα λευκό κρασί, μας φέρανε και τα ξυλαράκια (εκεί να δείτε γέλια) και κάτσαμε φρόνιμοι να σερβιριστούμε.
Με το που έρχεται το φαΐ και βάζω το σολομό στο στόμα, μου κόπηκε το γέλιο. Άλλο να σας τα λέω και άλλο να με βλέπετε. Κωμωδία για τους τους συνδαιτυμόνες, τραγωδία για μένα. Ο δικός μου αγέρωχος. Μάλλον στην προηγούμενη του ζωή υπήρξε ολίγον γιαπωνέζος. Δεν εξηγείται αλλιώς η εξοικείωση με τα ξυλαράκια και τα ωμά ψάρια. Εγώ να πεθάνω. Να πεθάνω και καλά. Ευτυχώς δηλαδή που ήταν καλό το κρασί γιατί ούτε το ρύζι τρωγόταν. Ευτυχώς που ήταν λίγο νόστιμο το γλυκό και άλλαξε τη γιαξ γεύση του ωμού σολομού, αλλιώς ρεζίλι θα γινόμουν. Δηλαδή πιο ρεζίλι.
Τι θέλω να πω η... ποιήτρια. Θέλω να πω ότι τα sushi, τα mushi και τα λοιπά εξωτικά πιάτα, μπορεί να είναι πολύ εύγευστα για όσους τα έχουν συνηθίσει γιατί αποτελούν μέρος της κουλτούρας τους, αλλά για μας δεν παύουν να είναι εκτός των προδιαγραφών μας. Εμείς (εγώ δηλαδή, μην το γενικεύω κιόλας και θιχτούν οι εθισμένοι στις εξωτικές γεύσεις) θέλουμε κρέας, πατάτες, χωριάτικη σαλάτα με ελιές μαύρες, ψωμί και πίττες. Και αν μπούμε στη διαδικασία να δοκιμάσουμε κάτι άλλο εκτός κυπριακής κουζίνας, το πολλή να ανεκτούμε τη μεσανατολίτικη που είναι πιο κοντά μας, άντε και την γαλλική για το κομψό της υπόθεσης και την ιταλική για τις γαμάτες γεύσεις.
Από κει και πέρα, τα υπόλοιπα είναι έξω από την κουλτούρα μας, έξω από το μεσογειακό μας μεντάλιτι και όποια (υπέρ)προσπάθεια να το παίξουμε και καλά γκλαμουριές που μπορούν να πληρώσουν με την χρυσή αμέρικαν εξπρές το ωμό ψάρι για διαμάντι, καταλήγει στο δικό μου εφιαλτικό σαββατόβραδο.
Ηθικόν δίδαγμα: τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και τους ανάλογους επιδέξιους κώλους.
By the way, πάρτε μια συνταγή sushi να σας βρίσκετε.
Μπορεί να με καλέσετε κανένα βράδυ για φαί, να ξέρετε τι ΔΕΝ τρώω!
(Μόνο, μην το πάρετε στα πολύ σοβαρά το βίντεο)
http://uk.youtube.com/watch?v=0b75cl4-qRE