Κυπριακά μακαρόνια της γιαγιάς μου

Μια παλιά συνταγή που έβαλα στο μπλογκ μου τζαι μεταφέρω τζαι δαμέ.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Πολλά συχνά πεθυμώ κάτι με Κυπριακή γευση τζαι μυρωθκιάν. Για μένα μια που τες πιο Κυπριακές μυρωθκιές είναι το κρέας με ρίγανη τζαι λεμόνη. Αυτοσχεδίασα λοιπόν τζαι σας παρουσιάζω την συνταγή. Ήταν πολλά γλύορη τζαι μπορώ να πω πετυχημένη. Εγώ πάντως απόλαυσα την. Που μωρο η γιαγιά μου η Πρασινάδα έμαθεν με να τρώω μακαρόνια αλτέντε με τρύμμαν τζαι λεμόνι τζαι αν δεν βάλλω λεμόνι πάνω στα μακαρόνια μου εν τα απολαμβάνω.Έτσι τούτη η συνταγή εν εμπνευσμένη που την γιαγιά μου.

Αρχίζουμε με το να βάλλουμε  περίπου μισό πακέτο μακαρόνια χωριάτικα Μιτσίδη να βράζουν. Στην περίπτωση μου τα κουβαλώ  που την Κύπρο γιατί αρέσκουν μου πολλά τζαι τρώτα τζαι σκέτα με τρύμμαν που χαλλούμιν ή αναρή ξερή, θκυόσμη τζαι λεμόνι. Στην αστοσhιάν αντικαταστήστε τα με που τζείνα τα χόουλ γουίτ μακαρόνια. Ψήστε τα όσο αλτέντε τα θέλετε.

Λοιπόν, πιάννουμε 4-5 λεπτές φέτες χοιρινό μπέικον (πανσέτα που λαλούν τζαι οι εξ Ελλάδος). Κόφκουμεν τα μικρά κομματάκια τζαι τσιγαρίζουμεν τα μέρχρι να μισο-ψηθούν. Επειδή εν μικρά τζαι λεπτά κομματάκια τούτον γίνετε πολλά γλύορα. Σύρνουμε μετά μέσα 2 μικρά ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια φρέσκα.

Μετά βάλλουμεν τζαι ενα κολοκυθάκι ψιλοκομμένο. Δαμέ στην Αμέρικα έχουν κάτι κίτρινα που τα λαλουν γέλοου σκουόσh τζαι αρέσκουν μου πολλά έτσι προτιμώ τα. Έβαλλα τζαι 2 κομμάθκια λιαστή ντομάτα (απλά αποξηραμένη, όι που τζείνη που εν μες το λάδι).

Έβαλα τζαι λίον άλας. (Πιπέρι εν βάλλω γιατί επήρα που τον παπά μου τζαι πειράζει το στομάσhιν μου.)

Αφού ψηθούν καλά βάλλουμε τα μακαρόνια τα οποία μετά που εψηθήκαν, εξεπλήνα τα με νερό για να μεν κολλήσουν. 

Ανακάτωσα τα τζαι άφησα τα για 2-3 λεπτά τζαι έσβησα τα με μισό λεμόνι (περίπου 4-5 κουταλιές γιατί αρέσκουν μου να εν αρκετά λεμονάτα).Έβαλλα αρκετήν ρίγανη γιατι άι λαβ ρίγανη. Εσέρβιρα τα με ελληνική φέτα που το ελληνικό σούπερμάρκετ.

Χορτοφαγικό μενού: χορτοφαγικός μουσακάς

Πριν λίγες μέρες ήρθαν για φαγητό ένα ζευγάρι φίλοι, εκ των οποίων η κοπέλα είναι χορτοφάγος. Ευτυχώς το επληροφορήθην εγκαίρως γιατί ήμουν ικανή να βάλω μέχρι και στη σαλάτα μπέικον (νοστιμίζει τα πάντα το άτιμο, εν η αλήθκεια).
Ήρτε μου η ιδέα για χορτοφαγικό μουσακά που δεν είναι και η συνταγή. Το πρόβλημα με τον μουσακκά εν ότι εν μπελαλίδικο φαΐ, αν δεν καθαρίζεις συνέχεια ενόσω μαειρεύκεις, κάμνεις την κουζίνα λιλίchια (τι υπέροχη λέξη, εν η νέα μου αγαπημένη λέξη). Ήθελα μόνο να δω αν χρειάζεται κάποια επεξεργασία η σόγια πριν την βάλω στο τηγάνι, μην πάθω όπως όταν έκανα ρεβυθοκεφτέδες που ήμουν φοιτήτρια και έτρωα τελικά στραγαλοκεφτέδες.
Θα χρειαστείτε:

• 7-8 μέτριες μελιτζάνες
• 7-8 κολοκούθκια
• 600 γρ (ή και περισσότερο) σόγια τριμμένη
• 1 κρεμμύδι μεγάλο
• 2-3 κρεμμυδάκια φρέσκα
• 1-2 σκελίδες σκόρδο (προαιρετικά)
• λίγο κρασί άσπρο (προαιρετικά)
• 1-2 τομάτες κονσέρβα
• ελαιόλαδο ή/και βούτυρο για το τηγάνισμα
• αλάτι, πιπέρι
• Μαϊντανό (προαιρετικά)
• μπαχαρικά της αρεσκείας σας. Εγώ έβαλα: ένα κομματάκι κανέλα, λίγη δάφνη, 5-6 κόκκους πιπέρι (έφκαλα τα ούλλα πριν το βάλω στο ταψί, βέβαια!), λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο και λίγη αρτυσιά τριμμένη

Για την μπεσαμέλ:

• 2 ποτήρια γάλα
• 1 γεμάτη κουταλιά κορν φλάουαρ
• 1 γεμάτη κουταλιά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• μισό κύβο Μάτζι λαχανικών 
• λίγο βούτυρο
• αλάτι, πιπέρι
• τυρί τριμμένο (της αρεσκείας σας)
• μοτσαρέλα (για πουπανωπροίτζιν)

Σκεύη/άλλα υλικά που καλό είναι να έχεις:

• ένα τηγάνι με επιφάνεια γκριλ
• λαβίδα για να γυρίζεις τα λαχανικά
• ένα μεγάλο τηγάνι για να φτιάξεις τη γέμιση
• ένα ταψί μέτριου μεγέθους. Εγώ χρησιμοποιήσα το κλασικό στρογγυλό ταψί για τάρτες, διαμέτρου περίπου 22 εκ. Έχει και τα καλά του και τα κακά του, δες παρακάτω
• απορροφητικό χαρτί κουζίνας
• ξύλινη σπάτουλα
• αυγογδάρτη (χτυπητήρι των αυκών)

Κόβεις τις μελιτζάνες τζιαι τα κολοκούθκια καθέτως, αλατίζεις ελαφρώς και ξεκινάς να τηγανίζεις τα κολοκούθκια. Η λύση που ήβρα πιο εύκολη τούτη τη φορά ήταν ένα τηγάνι τύπου "σχάρα": και πιο υγιεινό μαγείρεμα (ελάχιστο λάδι) και ελέγχεις το πόσο ψήνονται τα λαχανικά χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να ανοιγοκλείνεις την πόρτα του φούρνου για να ελέγχεις το γκριλ.

Αλατίζεις καλά τις μελιτζάνες και τις βάζεις σε ένα σουρωτήρι (ποτζείνο των μακαρονιών). Από πάνω καλύπτεις με χαρτί κουζίνας και βάζεις και κάτι για να τα πιέζεις προς τα κάτω, π.χ. κονσέρβες. Αυτό γίνεται για να βγάλουν την πικράδα τους οι μελιτζάνες.

Βγάζοντας τα λαχανικά από τη φωτιά, καλό είναι να τα ακουμπάς σε πιάτο που έχεις καλύψει με απορροφητικό χαρτί κουζίνας, να τραβήξει τα υγρά τους. Συνεχίζεις με τις μελιτζάνες. Καλύτερα να μην τις πλύνεις να φύγει το αλάτι, αλλά να τις σκουπίσεις με απορροφητικό χαρτί (μεγάλο σουξέ το απορροφητικό χαρτί).

Στο μεταξύ, φτιάχνεις και τη γέμιση: πρώτα, ετοιμάζεις τη σόγια. Ζεσταίνεις 1 εώς 1,5 λίτρο νερό σε μία κατσαρόλα και ρίχνεις μέσα την θρυμματισμένη σόγια. Χαμηλώνεις τη φωτιά και αφήνεις 4-5 λεπτά να βράσει η σόγια. Σουρώνεις σε κανονικό σουρωτήρι μακαρονιών και πιέζεις το μείγμα να φύγει το πολύ νερό. Εν τω μεταξύ, ψιλοκόβεις τα κρεμμύδια και το σκόρδο και τα ρίχνεις στο μεγάλο τηγάνι, σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά. Αφού τα κρεμμύδια γίνουν διάφανα, ρίχνεις και τη στραγγισμένη σόγια μέσα και τηγανίζεις σε χαμηλή φωτιά αρκετή ώρα, περίπου 10-15 λεπτά. Προσθέτεις και το κρασί (το περισσότερο θα το απορροφήσει κατευθείαν η σόγια), αφήνεις 1-2 λεπτά και προσθέτεις τα μπαχαρικά σου και τις τομάτες κονσέρβα.

Μια μικρή σημείωση όσον αφορά τις τομάτες κονσέρβα. Έχω παρατηρήσει ότι γενικά οι κονσέρβες με ολόκληρες τομάτες είναι καλύτερες στη γεύση από αυτές με τις ψιλοκομμένες, δεν ξέρω γιατί. Νομίζω και ο Τζεννάρο κάπου το είπε αυτό. Επομένως, αγοράζω πάντα κονσέρβες με ολόκληρες τομάτες αλλά φροντίζω πριν να τις κόψω λίγο, με τον εξής απλό και "καθαρό" για τα σκεύη και τους πάγκους σου τρόπο: Παίρνω ένα μακρύ καλά ακονισμένο μαχαίρι, ακουμπώ την ανοιγμένη κονσέρβα με όλο της το περιεχόμενο μέσα στη βούρνα και κόβω τις τομάτες ενόσω βρίσκονται μέσα στη κονσέρβα. Γαμάτο;

Αφήνεις τελοσπάντων το μείγμα να ψηθεί αρκετή ώρα, μέχρι να εξατμιστούν τα νερά της τομάτας και συνεχίζεις με το τηγάνισμα...
Αφού τελειώσεις με αυτά, βάζεις και τον μαϊντανό (εγώ δεν χρησιμοποίησα) και ξεκινάς να τα βάζεις στο ταψί:

Πρώτα, μία στρώση μελιτζάνες. Να είναι αρκετά πυκνές μεταξύ τους. Μετά, μία στρώση μείγμα σόγιας. Μετά, κολοκυθάκια και ξανά σόγια. Μετά μελιτζάνες και ξανά σόγια. Εν τω μεταξύ, αν θέλεις, προσθέτεις και λίγο τριμμένο τυρί ανάμεσα στα στρώματα, έτσι για παραπάνω τσαχπινιά!

Ετοιμάζεις τη μπεσαμέλ, βάζοντας όλα τα υλικά μαζί σε μία κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και ανακατεύοντας συνεχώς με τον αβγογδάρτη για να μη σβολιάσει/ να μη πιάσει από κάτω. Πιστέψτε με, πήζει ακόμα και χωρίς αβγό! Απλώς δεν έχει τόσο έντονο χρώμα. Το τριμμένο τυρί μόνο φρόντισε να το βάλεις τελευταία στιγμή μέσα στη μπεσαμέλ. Στρώνεις και τη μπεσαμέλ από πάνω, βάζεις και φέτες μοτσαρέλα και βάζεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά με μία ώρα, ή μέχρι να ροδίσει καλά η μπεσαμέλ. Εγώ χρησιμοποίησα πάνω-κάτω αντίσταση και τα τελευταία 10 λεπτά άλλαξα σε αέρα, αλλά γενικά συνήθως χρησιμοποιώ τον φούρνο στον αέρα.

Το να χρησιμοποιήσεις ενα ταψί στρογγυλό, όπως αυτό που χρησιμοποίησα εγώ και που συνήθως χρησιμοποιείται σε τάρτες έχει και τα καλά και τα κακά του:
Τα καλά:
Πρώτον, είναι πολύ εντυπωσιακή η παρουσίαση. Φαίνεται όπως την τούρτα!! Δεύτερον, αφαιρείς αμέσως το γύρω και το πλένεις, οπότε είναι και πιο εύκολο να καθαρίσει.

Όμως έχει και κάποια αρνητικά:
αυτά τα σκεύη δεν είναι σχεδιασμένα για φαγητά με σάλτσες και πολύ πιθανόν να τρέξει η τομάτα από κάτω. Αν θα ετοιμάσεις αυτό το φαγητό από πριν και θα το ψήσεις τελευταία στιγμή, πρέπει οπωσδήποτε να το βάλεις σε ένα πιάτο για να μεν τα κάμεις λιλίtchia! Επίσης, όταν θα το βάλεις στο φούρνο να ψηθεί, καλό είναι να το βάλεις μέσα σε ένα ταψί και όχι πάνω στη σχάρα, για να μη λερωθεί ο φούρνος. Ακόμα καλύτερα, βάλε και ασημόχαρτο ανάμεσα στο σκεύος και στο ταψί!

Ελπίζω σύντομα να έχω χρόνο και να γράψω και για την τυρόπιτα που έφτιαξα για το χορτοφαγικό μενού εκείνης της βραδιάς! Η σαλάτα ήταν αυτή η ασιατική του Jamie που έβαλα σε προηγούμενο ποστ, αλλά χωρίς, φυσικά, το κρέας της γαλοπούλας!

HoHoHo Chef! Πάμε Καναδά!!!!

]

Το ήμεϊλ το Χοχοχο Σέφ ήταν ξεκάθαρο! "Χαχαχαχαχα Πρασινάδα δεν θα πας μακρια!" μου είπε, "Λίγο πιο πάνω, στον Καναδά θα σε στείλω!"

Ετσι λοιπον διαβασα προσεχτικα το εξαιρετικό μπλογκ της πολυτάλαντης Έρης που βρίσκεται στον Καναδά για να επιλέξω συνταγές! Ψάχναμε και συνταγές με την μαμά μου για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, και έτσι επέλεξα δύο ομορφες συνταγές!

Ψάχναμε ένα ορεκτικο......επελεξα τα κολοκυθάκια σε ρολάκια με τυρία. Παρέλειψα μόνο το σουσάμι. Η γέμιση με την μυρωδιά του φρέσκου δυόσμου και του άνιθου εξαιρετική.  Την επόμενη φορά σκεφτομαι να κάνω την γέμιση και να την απλωσω πάνω σε ψωμάκι μαζι με ενα μικρό κομμάτι λιαστή ντομάτα απο πάνω. Τί λες Έρη;;

Ψάχναμε επίσης μια συνταγή για βοδινο....Ετσι βρηκα στο μπλογκ αυτη την συνταγή για ψαρονέφρι γεμιστό και απλα την κάναμε με βοδινό. Η γεμιση μύριζε Χριστούγεννα έτσι δεν μπορουσαμε να αντισταθούμε. Προσθεσα και λίγα βερίκοκα και πολύ λίγη κανέλα. Η γέμιση ήταν τέλεια!!!

Έρη σου εύχομαι "Καλή Χρονιά" με υγεία και δημιουργικότητα! Σε ευχαριστώ πολύ για τις συνταγές και χάρηκα πολύ που γνώρισα το μπλογκ σου! Απέκτησες μια νέα θαυμάστρια!  Πολλά φιλιά απο το όχι και τόσο μακρινό Σικάγο! :)

Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ την Θαλασσα Μωβ για την οργανωση αυτου του πολύ όμορφου παιχνιδιου!! :))) Για τυχων λάθη απολογουμαι εκ τον προτέρον γιατί αυτο ειναι το πρώτο ποστ μου που δεν ειναι γραμμένο στα Κυπριακά!!!!!

Τι να κάμω με την γαλοπούλα που επερίσσεψε;

Εντάξει, ο Κυπραίος πάντα θα έχει τη σούβλα σε πρώτη και κύρια θέση στην καρδιά του (και στις φραγμένες του αρτηρίες). Αλλά τα τελευταία χρόνια πολλοί άρχισαν να κάμνουν τζιαι γαλοπούλα (γιατί η σούβλα δεν είναι αρκετή). Στη δική μου οικογένεια κάμνουμε γαλοπούλα που...πάντα, εξ όσον μπορώ να θυμηθώ! Ο παπάς μου, όι να το παινευτώ, αλλά ετελειοποίησε τη συνταγή για την γέμιση τζιαι κάθε χρόνο καρτερά τα παινέματα που τους συγγενείς για το "ίντα καλή εν η γέμιση φέτος". Εν ολόκληρη τέγνη να ψήσεις το γάλο τζιαι ο ίδιος αρνείται να μοιραστεί το μυστικό με οποιονδήποτε άλλον εκτός που εμάς τα παιθκιά του (χα χα να σπάσετε ούλλοι σας). Όμως ο γάλος εν μεγάλο πουλίν (no pun intended) τζιαι πάντα περισσεύκει. Τζιαι για τις επόμενες μέρες τρώμε συνέχεια Crème de Leftovères, μια σπεσιαλιτέ που η κάθε νοικοκυρά έχει τη δική της.
Ιδού τι κάμνει η μάμα μου με τα εναπομείναντα κομμάτια του γάλου (γίνεται και με οποιοδήποτε κρέας που σας επερίσσεψε, αλλά να μην έχει πολλά ζουμιά).
Κόβει το κρέας σε μικρά κομματάκια (η αννοίει το σε λωρίδες με τα χέρια της)
Προσθέτει λαχανικά (ό,τι έχει στο ψυγείο) ψιλοκομμένα και βρασμένα (όχι εντελώς, 5-10 λεπτά βράσιμο) π.χ. καρότα, πιπεριές, φασολάκια, μπρόκολι. Επίσης βάζει συνήθως ανάμικτα λαχανικά της κατάψυξης, εγώ προσωπικά εν τα πολλοσυμπαθώ.
Αναμιγνύει τα ούλλα μαζί σε ένα ταψί και προσθέτει 3-4 χούφτες κορν φλέικς (τα κανονικά, τα απλά, με τον κόκορα έξω από το κουτί), 2 κουταλιές γιαούρτι και 2 κουταλιές μαγιονέζα (αναλόγως διαθέσεων) και τριμμένο τυρί (ό,τι έχει). Προσθέτει και αλατοπίπερο, ισιώνει το μείγμα, καλύπτει από πάνω με κορν φλέικς και βάζει στο φούρνο μέχρι να λιώσει το τυρί και να γίνουν κριτσανιστά τα κορν φλέικς από πάνω. Πραγματικά πολλά καλός τρόπος να χρησιμοποιήσεις κρέας που επερίσσεψε.

Εγώ εχτές επορώθηκα με το σάιτ του Jamie Oliver (γενικά, αγαπώ Jamie) τζιαι ήβρα τούτη τη συνταγή για σαλάτα. Εν είχα ούλλα τα συστατικά, οπότε αυτοσχεδίασα λίγο:
Δηλαδή:
αντί για φρέσκο κόλιανδρο και φρέσκο δυόσμο που δεν είχα έβαλα φρέσκα φύλλα μάραθου και ξερό δυόσμο. Δεν είχα ρόδι, έτσι το παρέλειψα, αντί για cashew nuts έβαλα καρύδια, αντί για φρέσκο τσίλι έβαλα σκόνη τσίλι, αντί για φρέσκο τζίντζερ έβαλα σκόνη τζίντζερ, επαρέλειψα το σισαμόλαδο (αλήθκεια, χρησιμοποιεί το κανένας στην Κύπρο;), το κρέας δεν ήταν μαύρο αλλά άσπρο της γαλοπούλας (προτιμώ) τζιαι, τέλος, εν είχα τόση ποικιλία σαλατικών τζιαι έβαλα απλώς ψιλοκομμένο μαρούλι με ρόκα. Βασικά άλλαξα της λλίο τα φώτα αλλά παρ'όλ'αυτά ήταν πολλά καλή σαλάτα Το dressing δένει τέλεια με τη σαλάτα τζιαι το μέλι με τη γαλοπούλα είναι σχεδόν ανεπαίσθητο. Έκαμα τζιαι λλία νουντλς με σάλτσα τεριγιάκι τζιαι λαχανικά τζιαι έτο τζιαμαί το ασιατικό γεύμα! Εγλύτωσα τζιαι τα 20 ευρώ που θα εδιούσα στο κινέζικο!!
Άτε καλή χρονιά να φτάσουμε!!

Γύρος σπιτικός

Άμαν είσαι στα ξένα, λυσσιάς γύρον, αλλά γύρος πιττίν. Οπότε αυτοσχεδιάζεις. Τούντην συνταγή ήβρα την κάπου στο νέτ, εν αθθυμούμαι όμως που, συγχωράτε μου, πάντως ετροποποίησα την.

Θέλεις

Χοιρινό, κομμένο λεπτές μεγάλες φέττες. Το καλλίτερο είναι να έσιεις διάφορα κομμάθκια, σνίτσελ, λαιμό τζιαι μπέικον, για να υπάρχει τζιαι λλίη μίλλα.

(παραλλάγη με ξικοκκαλισμένο κοτόπουλλο, αλλά όι μόνο στήθος, εννα ξεράνει).

Μαρινάρεις το κρέας σε:

Πάπρικα

Ρίγανη

Θυμάρι

Αλάτι

Πιπέρι

Σκόρδο λιωμένο

Κρεμμύδι κομμένο

1 ή 2 κουταλιές ξύδι

ελαιόλαδο

Νεκατώνεις τα ούλλα τζιαι πασαλείφκεις καλά το κρέας. Αφήνεις το τουλάχιστον 6 ώρες στο ψυγείο.

Μετα βάλλεις το κρέας φέττα-φέττα τη μια πάνω που την άλλη, στα ενδιάμεσα βάλλεις ροδέλλες κρεμύδι, ώσπου να ψηλώσει. Για τελευτάια στρώση βάλλεις το μπέικον (κρέας α, όι αλλαντικό) τζιαι τυλίεις το με μαγειρικό σπάγγο να είναι αρκετα σφιχτό. Στο τέλος θα είναι ενα ρολό μεγάλο. Περίπου 20-30 εκ. Μάκρος, 10 εκ. Πλάτος τζιαι αλλο 10 ύψος.

αριστερά το χοιρινό (not kosher) , δεξιά το κοτόπουλλο (very kosher indeed). Εκ των υστέρων εσκέφτηκα ότι το κοτόπουλλο έπρεπεν να το εκάλυφκα με πέτσα κοτόπουλλου. Στερνη μου γνώση...

Προθερμάινεις το φούρνο στους 180 βαθμούς.

Σε ενα ταψί βάλλεις λλίον λαδάκι τζιαι βάλλεις το «ρολό» σου πάνω. 

Η μερκά με το μπέικον πουκάτω. Ψήνεις για 30 λεπτά τζιαι μετά γυρίζεις το να κοτσινήσει το μπέικον που έβαλες που πάνω, αλλο 30 λεπτά. Σημαντικό: Κάθε κανενα 15 λεπτο, αλείφεις το με κρασί άσπρο, στο όποιο έβαλες τα ίδια καρυκευματα της μαρινάδας.

Άμαν ψηθεί φκάλλεις το σπάο τζιαι κόφκεις το λεπτες, λεπτές φέττες, με ηλεκτρικό μασιάιρι, και ιδού: Γύρος!

Η φώτο εννεν πολλά περιποιημένη, αλλά είχα τα πεθθερικά τζείντην ημέρα τζιαι εν επρόλαβα να τα στολίσω...

Πολλά καλή λύση άμαν θέλεις να ταισεις πολλούς, σέρβιρε το με πιττούες, τασιην, σαλατούα,ταλαττούρι, ότι σου αρέσκει στο γύρο ρε παιδί μου.
Μπόρεις τζιαι να το σερβίρεις με τορτίγιας τζιαι γκουακαμόλε, με πιττα λιβανέζικη τζιαι ταμπούλε, ότι σου κατεβεί!

Ηο Ηο Ηο Chef: μαγειρευουμε ελληνικά: Μοσχαράκι με γλυκό κρασί

Καταρχάς να πω οτι προς τίμην της άγνωστης μαγειρομπλόγκερ γράφω Ελληνικά και αποφεύγω τα Κυπριακά. Μην πέσετε να με φάτε για τα λαθάκια!

Να πω ότι δεν γνώριζα το συγκεκριμένο μπλογκ αλλά μου άρεσε πάρα πόλυ! Η μαγείρισσα αυτή, έχει μεγάλο ταλέντο στην ζαχαροπλαστική, εγω πάλι όχι... (ή μάνα μου λέει φταίει ο φούρνος μου – το δέχομαι) οπότε συγκεντρώθηκα στα φαγητάκια της. (να πω εδω οτι ξετρελάθηκα με τις φωτογραφίες πιάτων απο τις διακοπές της Μαντεμουαζέλ Μαρί Πλατώ!)

Κι’ετσι όπως διάβαζα τις συνταγές της βρήκα κάτι απλό αλλά αλλά νοστιμότατο που μου άρεσε και που ταίριαζε με το κρύο της Κρυοχώρας.

Και ιδού!

Η αλλάγες ήταν λίγες... δεν είχα μαυροδαφνη, που να τη βρω άλλωστε στα ξένα, οπότε έβαλα την πρώτη ξαδέρφη της μαυροδάφνης, την κυπριακή κουμανταρία!

Πρόσθεσα και 2 κρεμυδάκια ψιλοκομμένα και το σέρβιρα με χωριάτικο κυπριακό μακαρονάκι ολικής αλέσεως. Το άφησα να ψηθεί με το κέφι του που λέει κι'η μάνα μου, δηλαδή περίπου 2 ώρες!!!

Ξέρω κανονικά θα έπρεπε να έκανα και τα σπέτσλε σου Μαρί, που ταιριάζουν με το μοσχαράκι αλλά δεν είχα το ... εργαλείο.

Πάντως μας άρεσε πααααααρα πολύ, θα γίνει σταθερό φαγάκι στη κουζίνα μου!

Μαρί, στείλε μέηλ με την διεύθυνσή σου στο post.babylon@yahoo.com για να πάρεις δωράκι ... απο μακρυά!

Τζιντζεροδεντράκι χριστουγεννιάτικο!

Μπορεί να μην μου αρέσουν τα χριστούγεννα και δέντρο καν να μη στολίζω, αλλά το συγκεκριμένο αναδίδει μία υπέροχη μυρωδιά μπισκότου και τζίντζερ με το που ανοίγεις το σπίτι, είναι ό,τι πρέπει! Είναι ολίγον χρονοβόρο αλλά πιστεύω αξίζει τον κόπο.
Η συνταγή είναι από το foodnetwork, από εδώ, αλλά ολίγον προσαρμοσμένη και με περισσότερα μπαχαρικά, εμπνευσμένα από εδώ.
Δηλαδή: αντί για molasses έβαλα έψημα (είχα σπιτικό, αλλά νομίζω βρίσκεις και στα σουπερμάρκετ) και συμπλήρωσα με λίγο χαρουπόμελο όταν μου τέλειωσε. Στα περσινά τζιντζερομπισκότα που έφτιαξα έβαλα μόνο χαρουπόμελο, εμένα αρέσκει μου πολλά αλλά της αδερφής μου όχι έτσι είπα να κάμω μια υποχώρηση φέτος, αφού δική της ιδέα ηταν το τζιντζεροδεντράκι. Επίσης, η συγκεκριμένη συνταγή (η πρώτη) έχει νομίζω μεγάλη ποσότητα στερεών υλικών σε σχέση με τα υγρά. Εμείς τηρήσαμε ακριβώς τις ποσότητες (αν θέλεις να μετατρέψεις εύκολα αμερικάνικες ποσότητες σε ευρωπαϊκές πήγαινε εδώ) και, μετά από δύο μέρες στο ψυγείο για να πήξει, η ζύμη ήταν υπερβολικά δύσκολο να τη χειριστείς. Πρόσθεσα λίγο χυμό λεμονιού πριν ξεκινήσω να τη δουλεύω, έτσι γαναδείχτηκαν και τα μυρωδικά. μ'ενα σμπάρο δυο τρυγόνια! Πάντως πρέπει να βάζεις συνεχώς αλεύρι στην περιοχή που δουλεύεις και πάνω στον πλάστη σου για να μη σου κολλά η ζύμη. Επίσης, αν το περιβάλλον όπου δουλεύεις είναι ζεστό, είναι καλύτερα να δουλεύεις τη ζύμη μισή-μισή, έχοντας αυτήν που δεν χρειάζεσαι μέσα στο ψυγείο.
To icing είναι από εδώ, πολύ καλό, χρειάζεσαι τουλάχιστον 1 1/2 δόση για ένα δεντράκι, ειδικά αν θα το διακοσμήσεις κιόλας. Αν σου περισσέψει μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να διακοσμήσεις κι άλλα μπισκότα. Αντί για corn syrup που λέει η συνταγή εγώ έβαλα μέλι.
Τώρα, παρόλο που επέλεξα την εύκολη λύση για της συνταγές και δεν κάθισα να σας τις ξαναγράψω, λίγες συμβουλές για το δεντράκι.

• (τα μπούλετς της Αχάπαρης-τζι εμέναν αρέσκουν μου)
• Βρες από πριν το δισκάκι που θα το βάλεις μέσα. Ιδανικά, αν είσαι από τις νοικοκυρές σαν τη μάνα μου που μαζεύουν τα πάντα, θα έχεις σπίτι τα στρογγυλά χαρτονάκια από τις τούρτες των ζαχαροπλαστείων. Εγώ ξέχασα να πάω να τα πάρω από τη μάνα έτσι για τα πρώτα δύο δεντράκια αρκέστηκα σε αλουμινένιο δισκάκι πίτσας (χάου σαντ).Ντύσε το από πριν με αλουμινόχαρτο, αν δεν σου αρέσει το χρώμα του και μετά άρχισε να βάζεις πάνω τα μπισκότα
• Το πρώτο μπισκότο, η βάση, δε χρειάζεται icing από κάτω. Το icing πρέπει να είναι αρκετά πηχτό, ώστε να μην υποχωρεί από το βάρος του επόμενου μπισκότου. Σχεδόν σαν ζαχαρόπαστα, τόσο πηκτό μιλούμε. Εμείς τη δεύτερη δόση ουσιαστικά την πλάθαμε μπαλάκια και την βάζαμε πάνω στο επόμενο μπισκότο.
• Βάζεις το icing στο κέντρο του μπισκότου, ίσα ίσα για να κάτσει το επόμενο από πάνω. Δεν χρειάζεται να φαίνεται από όλες τις μεριές, γιατί θα διακοσμήσεις τους κενούς χώρους μετά
• Μια άλλη ιδέα είναι να βάζεις το icing και τσουπ να βάζεις και το δεντράκι για 10΄ στο ψυγείο ώσπου να πήξει λίγο. Έτσι αποφεύγεις την καθίζηση.
• Τις φόρμες αυτές τις αγόρασα από το ΙΚΕΑ αλλά πέρυσι. Φαντάζομαι και φέτος θα έχουν κάτι αντίστοιχο. Επίσης λειτουργεί πολύ ωραία αν κόψεις μπισκότα σε σχήμα αστεριού, σε διάφορα μεγέθη βέβαια.
• Το icing ιδανικά μπαίνει σε κορνέ ζαχαροπλαστικής για να βγαίνουν ομοιόμορφες οι "χιονόμπαλες" που θα βάλεις στις άκρες των μπισκοτων σου. Αλλά αν δεν έχεις, κάνε όπως εγώ και δούλεψε με τα χέρια σου και με κουτάλι
• Χρωματικά οι skittles είναι πιο ωραίες για τη διακόσμηση. Αλλά είναι απαίσιος ο συνδυασμός καραμέλας chewy με μπισκότου, αν σου έρθει κάποια στιγμή να το φας. Ενω οι smarties και m&m's είναι κλασική αξία.
• Μην περιμένεις και πάρα πολλή ώρα μεχρι να βάλεις το επόμενο μπισκότο πανω στο icing, διότι υπάρχει κίνδυνος να μην κολλήσει!

Λοιπόν, ελπίζω να βοήθησα και να έδωσα έμπνευση για μερικά τζιντζεροδεντράκια! Αναμένω φωτο αν κάνετε! Απολογούμαι που δεν μετέφρασα τη συνταγή αλλά ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός...
Σας αφήνω με τις φωτο από τα πρώτα δύο δεντράκια μας (ίσως ακολουθήσουν κι άλλα, θα είναι όμως στο ίδιο μοτίβο)

Το ίδιο με το πάνω είναι, απλώς με διαφορετικό φωτισμό!