Αυτήν την ανάρτησην την έγραψα πριν τες 11 του Ιούλη. Την ημέραν που ήταν να την βάλω έπαιξεν η πόμπα τζιαι άφηκα την. Είπα να σας την βάλω τωρά, παρόλον που ψυχικά το ότι εσυνέβην έκτοτε εσκότωσεν μου για πολλήν ίσως τζιαιρόν την αισιοδοξίαν τζιαι την χαρά.
Έκοψα λοιπόν Ελλάδαν τζιείνες τες μέρες. Έγραφα:
Επέρασα που τα αεροδρόμια όπως την φατζιήν που το κόσσιηνον. Δεν με έκοψεν καμιά απεργία τζιαι να μείνω μισόστρατα.
Μιας τζιαι έτυχεν να είμαι δακάτω τούτες τες μέρες, είπα να κάμω τζιαι γω κάτι ενάντια στη κρίσην. Δεν επήα στην Πλατείαν συντάγματος. Πιστεύκω ότι το πρόβλημαν της Ελλάδας δεν εν μόνον πολιτικόν. Άσε που δεν ηφκάλλω νάκραν με την πολιτική κουλτούραν δακάτω. Μακρυά, πολλά μακρυά που την Πλατείαν Συντάγματος τζιαι τους πολιτικούς, είπα να κάμω άλλα ενάντια στην κρίσην. Άλλα, που να συνάδουν με την απόλαυσην. Έχει ΚΑΙ πρόβλημαν απόλαυσης η Ελλάδα. Που τα 100 τουριστικά εστιατόρια, τα 95 ταΐζουν τον κόσμον ποσκούπηα. Δεν λέω, με πέντε που τα εκατόν, η κατάσταση εν καλλύττερη που την Κύπρον όπου που τους εκατόν θα εύρεις έναν που να έχει την απόλαυσην την δικήν του τζιαι του πελάτη σαν υπέρτατην αξίαν.
— Εκατέβηκα στην αποθήκην του σπιθκιού που με φιλοξενεί. Έπιασα μιαν παλιάν δορυφορικήν που ήταν για πέταμαν τζιαι εκαθάρισα την που τες σκόνες.
— Έπιασα έναν ρολόν αλουμινόχαρτον, εμέτρησα τζιαι έκοψα τρίγωνα τρίγωνα τζιαι εκάλυψα ούλλην την επιφάνιαν του δίσκου με αλουμινόχαρτον προσπαθώντας να αποφύγω τα τσαλακώματα. Έβαλα κόλλαν νερού γεννικής χρήσης για να κολλήσει το αλουμινόχαρτον πας την λαμαρίναν.
— Επήα στο κομωδρομιόν τζιαι εγόρασα βίδες. Έφκαλα ούλλες τες αγιωμένες που την βάσην της αντένας τζιαι έβαλα τζιουνούρκες ανοξύδωτες. Άλλαξα τα ππούλια με πεταλλούδες για να μπορώ να διώ στον δίσκον έφκολα την κλίσην που θέλω.
— Έκοψα το στήριγμαν του μηχανισμού λήψεως τζιαι άφηκα έναν κομματίν δέκα πόντους. Θα καταλάβετε μετά γιατί.
— Ήβρα έναν παλιόν τηλάρον τζιαι μιαν παλιάν σχάραν τζιαι έκαμα μιαν σχάραν κρεμμαστήν. Ήβρα τζιαι μιαν μαείρισσαν μαύρην (κατάμαυρην αλλά όι γέρημην) που να κάθεται καλά μέσα. Έβαλα μέσα έναν όγκον νερόν τζιαι έναν όγκον φατζιές βιολογικές ανακατωμένες με ρίζιν integral. Ήταν το μόνον μη ελληνικόν προϊόν που εχρησιμοποίησα. Όι πους οι Έλληνες εν παράγουν βιολογικές φατζιές τζιαι ρίζιν, απλά έφερα τα δώρον που την Ελβετίαν. Έβαλα τρία φύλλα βιολογικές δάφνες (δεν είχεν δάφνην στον Κήπον τζιαι έβαλα αγοραστές βιολογικές).
— Έπιασα μιαν παλιοομπρέλλαν τζιαι εξήλωσα την τζιαι έκαμα έναν τριπόδιν. Τετραπόδιν κατ΄ακρίβειαν. Έβαλα τον παραβολικόν μου καθρέφτην στον νήλιον τζι εκρέμμασα την σχάραν μου με την μαείρισσαν κλειστήν μέσα. Εκανόνισα το ύψος να συγκεντρώννουνται οι αχτίνες του νήλιου πας τον κώλον της μαείρισσας.
Η ηλιακή μου σόπα εν έτοιμη τζιαι λειτουργεί η ώρα 12:15. Η ώρα 12:45, οι φατζιές εβράζαν. Επρόσθεσα μέσα έναν βιολογικόν κρόμμύιν τζιαι έκλεισα πάλε το καππάτζιν. Εν σημαντικόν να κλείεις την μαείρισσαν ακόμα τζιαι στην κανονικήν σόπαν (30% εξοικονόμιση ενεργείας), αλλά στην ηλιακήν είναι απαραίτητον.
Πρώτον οικονομικόν κέρδος: σόπα ενχώριας παραγωγής. Τίποτε το εισαγόμενον εκ Γερμανίας. Όχι από κατζίαν, μακάρι ναν καλά οι αθρώποι τζιαι να κρατούν ριάλλια. για να δανείζουν τζιαι σε τζιείνους που τα χρειάζουνται. Απλά, δεν εισάγουμεν διότι δεν έχουμεν ανάγκην για να κάμουμεν την δουλειάν μας.
Δεύτερον οικονομικόν κέρδος: μηδέν kWh κατανάλωση ενεργείας. Μια μαειρκά είναι περί της μιας κιλοβατώρας ενέργεια. Μπορεί να φαίνεται λλίη, αλλά μαειρκές έσιει πολλές σε έναν χρόνον τζιαι συνολικά καταναλίσκουμεν περι τες 500 kWh τον χρόνον για το μαείρεμαν. (
μέτρα για εξοικονόμησην ενεργείας για το μαείρεμαν έβαλα στο προσωπικόν μου blog εδώ).
Ερκούμαστιν τώρα στην αυτόν καθεαυτόν συνταγήν. Η ηλιακή σόπα ψήνει σε σιγανήν θερμότηταν. Βράζει μεν, αλλά σϊόν-σϊόν. Άρα πρέπει να προσαρμόσουμεν τζιαι τον τρόπον που μαειρεύκουμεν για να έχουμεν βέλτιστα αποτελέσματα μετατρέποντας τα τεχνικά χαραχτηριστικά του εργαλείου σε γευστικά πλεονεχτήματα που αυξάνουν την απόλαυσην. Είπαμεν, η κρίση αφορά τζιαι την ικανότηταν απόλαυσης τζιεί που τον ππαράν.
Φατζιές: Όσπριον. Το καλλύττερον ψήμαν είναι σϊόν-σϊόν. Που τούτην την άποψην είμαστιν καλυμμένοι. Η τηάνιση όμως;
Μα ποιος εμίλησεν για τηάνισην σιόρ εν έτει 2011; Παρένθεσις: (Την τηάνισην ανακαλύψαν την οι φτωσιοί σε εποχές που ετρώαν κρέας μιαν φοράν τον μήναν, που τα μπαχαρικά ήταν άγνωστα τζιαι πανάκριβα, που εκτός που την παραγωγήν του χωρκού τα αγαθά δεν ήταν προσβάσιμα. Το να κρούζεις το κρομμύδιν μες το λάιν ή μες την μύλλαν ήταν μια εύκολη λύση για να δημιουργήσεις γεύσην που το τίποτε. Το λάιν αντικαθιστά το λοίπος του κρηάτου πον ακριβόν τζιαι η καραμέλλα του καμένου κρομμυθκιού την έντονην του γεύσην. Καλή η τηάνιση - που μας εμάθαν ότι εν γευσάτη - είναι όμως βαρετή. Τζιαι οι βιταμίνες του λαθκιού τζιαι του κρομμυθκιού κρούζουν τζιαι παν εις τον αγύριστον, το καμένον λάιν αξυδώννεται τζιαι κάμνει ακρολαιίνες πον βλαβερές, καρκινογόνες, τζιαι δημιουργούν χοληστερίνη. Τζιαι ποιος σας έμαθεν ότι η γεύση εν μες την τηάνισην τζιαι το λάιν; Δοτζιημάστε να βάλετε κρομμύδιν μες σε 2 κουταλιές νερόν, αφήστε το 3-4 λεπτά να ασπρίσει - όπως στην τηάνισην για να ροδίσει - τζιαι βάρτε μέσα τες τομάτες. Αφήστε το να ψηθεί σε σιγανή φωθκιάν. Μετά αν θέλετε ανατολίτικην γεύσην βάρτε μέσα κανέλλες, αρτύματα, κάρδαμον, μουσκοκάρυδον, κόλλιαντρους, τζιαι ότι νομίζετε, αν θέλετε μεσογειακήν βάρτε θρουμπιά, ρίγανες, λασμαρίν, σπατζιάν, βασιλιτζιάν, τζιαι ότι νομίζετε. Αν το θέλετε τζιαι λαθκιαστόν, βάρτε το λάδιν το καλόν πουπάνω με δίχα να το κρούσετε. Κλείνει η παρένθεσις. Τηάνιση όξω!)
— Άφηκα το κρομμύιν να ψηθεί στον νήλιον με τες φατζιές το ρύζιν το νερόν τζιαι την δάφνην περίπου μιαν ώραν ακόμα. Η ώρα 13:45 τα όσπρια ετραβήσαν τα νερά. Επρόσθεσα 5 βιολογικά καρρότα Λιβαδειάς τριμένα.
Τρίτον οικονομικόν όφελος: Αντίς να γοράζεις Ολλανδέζικα, Γαλλικά, ή Ισπανικά αγρομηχανικά φθαρτά επειδή εν πιο φτηνά, παίρνεις ντόπια βιολογικά. Στηρίζεις μικρά αγροκτήματα, οικογένειες που αποφασίσαν ότι εδώ θα ζήσουν τζιαι θα παράξουν. Ναι θα παράξουν. Μόνον να μεταπουλούμεν τα εισαγόμενα; Ποιός θα δημιουργήσει πραγματικά πλούτον σε αυτήν την χώραν άμαν ούλλοι μεταπουλούν; Τζιαι όπως τα βιολογικά αντίς για λιπάσματα τζιαι φάρμακα μεγαλώννουν με γνώσην, με μεράκκιν τζιαι αγάπην προς την φύσην που είναι όλα εγχώρια το καθαρόν κέρδος είναι διπλόν. Τριπλόν δηλαδή, διότι υπάρχει τζιαι το οικολογικόν κέρδος που δεν κρούζουμεν πετρόλαον για τες μεταφορές. Τι τριπλόν; Τετραπλόν, διότι έχουμεν τζιαι το πατριωτικόν όφελος, διότι πατρίδα εκτός που τα σύμβολα, είναι τζιαι η γη, τζιαι τα νερά, τζιαι οι θάλασσες, τζιαι ο αέρας, τζιαι τα πουλιά, τζιαι τα έντομα. Πατριώτης είναι αυτός που αγαπά την πατρίδαν του τζιαι την προσέχει, δεν ηξιμαρίζει, ούτε την γην, ούτε τον αέραν, ούτε τα νερά. Οι βιολογικές καλλιέργιες είναι οι μόνες που δείχνουν έτσι πατριωτισμόν.
— Πάμεν πάρα κάτω. 14:15 εψηθήκαν τζιαι τα καρρόττα.
Ήρτεν η ώρα της δημιουργίας της γεύσης. Όι πους τα υλικά τα καθαρά τζιαι τα φρέσκα που δεν εκρούσαν δεν έχουν, αλλά θέλουν χαρακτήραν. Σήμερα με έτσι νήλιον τζιαι με έτσι πολιτικήν κατάστασην πάει χαραχτήρας Ελληνικός. 50 cc βιολογικόν έξτρα παρθένον Κρητικόν ελαιόλαδον Σιτίας τζιαι 50 cc βιολογικόν Καλαμαθκιανόν ξύδιν Παπαδημητρίου. Άλας τζιαι μισόν βιολογικόν όξινον (η βινεγκρέτ γίνεται πιο φίνα με λλίον όξινον). Κτυπάς τα ούλλα στο σιέριν ή με το χτυπητήριν του φραπέ ως που να ασπρίσουν τζιαι κουτουκλάς τα μες το φαΐν. Ανακατώννεις τα τζιαι αφήνεις το όλον να πορηφάνει κανέναν εικοσάλεπτον. (να πορηφάνει σημαίνει αν απορροφήσει τζιαι να τελειώσουν οι χημικές διεργασίες).
Σερβίρεται με βιολογικές ελιές Αγρινίου Gaea τζιαι βιολογικά παραδοσιακά ντοματάκια Σαντορίνης.
Το ψήμαν ήρτεν τέλειον, η γεύση τζιαι η υφή μία απόλαυση τζιαι η χαρά απέραντη:
Η Ελλάδα έσιει τα όλα για να προκόψει.
Οι παραδοσιακές γεύσεις καλές, αλλά ποιος θέλει να ζήσει μες την φτώσιαν τζιαι την δυσκολίαν του παρελθόντος. Σε μας η ευθύνη να έβρουμεν νέες γεύσεις σύχρονιες, δικές μας, που να μας κάμνουν τζιαι να μας διούν μέγιστην απόλαυσην. Τζιαι έννοια της απόλαυσης θέλει ανακαίνισην. Απόλαυση με δίχα κόπον δεν υπάρχει. Υπάρχει δηλαδή, αλλά είναι τούρκικη έννοια τζιαι λέγεται ραχάττιν. Για να απολαμβάνεις χωρίς να κάμνεις τίποτε θέλεις όμως σκλάβους, τζιαι πουν τους; Η κρίση έμαθεν μας τζιαι το αυτονόητον που ελαλούσαν οι παππούδες μας. Βερεσιέ απόλαυση δεν υπάρχει. Κάποιαν ώραν ο δανειστής έρκεται τζιαι τα θέλει διπλά τζιαι τρίδιπλα. Η απόλαύση με τα δανεικά είναι όπως η απόλαυση που διά το δόλωμαν εις το ψάριν. Πολλοί Έλληνες, ΚΑΙ το κράτος, ετσιμπήσαν εις την απόλαυσην δόλωμαν. Τωρά θέλει κράτην, υπομονήν, σοφίαν, νηφαλιότηταν, αλληλεγγύην φαντασίαν, πολυμηχανίαν, για να πορεχτεί ο κάθε χρεωμένος, τζιαι το κράτος που το αντζίστριν.
Τεχνικές σημείωσεις:
Είπα σας να ότι έκοψα την βάσην του λήπτη της δορυφορικής τζιαι άφησα 10 εκατοστά. Για να αποφύγω το τρίπόδιν που τελικά δεν μου έφκηκεν τζιαι πολλά βολικόν, έπιασα το τηλεσκοπικόν σιέριν μιας σκούπας χουβερ τζιαι έκοψα το τζιαι εφάρμοσα το πας την βάσην του λήπτη. Έμπηξα τζιαι έναν ξύλον για εξτένσιον διότι εν ήταν αρκετά μακρύν τζιαι εκρέμμασα την μαείρισσαν μου που τζιειπάνω. Θέλει λλίον καλλιτεχνίαν για να κεντράρεις την συσσώρευσην των ακτίνων του νήλιου που αντανακλά η παραβολή πας τον κώλον της μαείρισσας αλλά λλίον το τηλεσκόπιον της σκούπας, λλίον το μάκρος της λιμιστήρας που κρεμμάζεις την μαείρισσαν, στο τέλος καταφέρνεις τα. Για παραπάνω ευκολίαν αν επροσέξατε εβίδωσα τζιαι έναν στιλλούιν στο κέντρον της παραβολής τζιαι κανονίζω την σκιάν του να είναι κάθετη στες ακτίνες του ήλιου για πιό εύκολον κεντράρισμαν. Οι αχτίνες του νήλιου πρέπει να έιναι κάθετες προς το επίπεδον της παραβολής, οπόταν πρέπει κάθε καμιάν ώραν να την γυρίζεις προς τον ήλιον, τζιαι το πρωίν ή το δείλις, τον χειμώναν ή το καλοτζιαίριν θέλει άλλην κλίσην, εξ ού τζιαι οι βίδες οι στέινλες στίλ με πεταλλούδαν πας την βάσην για να την κλίνεις εύκολα.
