Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα tips and treats. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα tips and treats. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Αυγούστου 2012

Χορτοφαγικές εμπανάδας

Εμπνευσμένη από το πρόσφατο ταξίδι μου όπου έφαα εμπανάδας τζιαι έσπασα (προφέρεται empanadas, όχι embanadas), είπα να δοκιμάσω τζι εγώ την τύχη μου. Ουσιαστικά πρόκειται για πουρέκκια με γέμιση, συνήθως κιμάς με καρυκεύματα ή κοτόπουλο (στήθος, ψαχνό) με καρυκεύματα και κάποιο λαχανικό.
Στα δικά μας όμως:

Για τη γέμιση:
4-5 κολοκούθκια (εν η εποχή τους τωρά)
2 καρότα
λίγο σέλινο
λίγο κραμπί (να φτουρήσει η γέμιση, που λεν και στην Ελλάδα)
3-4 κρεμμυδάκια φρέσκα
1 σκελίδα σκόρδο, αν θέλετε. Εγώ έβαλα την ολόκληρη τζιαι επέταξα την μετά, έτσι να πιάσει γεύση μόνο.
Καρυκεύματα: αλάτι, πιπέρι, δυόσμο, μάραθο, ρίγανη. Κατά βούλησην, βέβαια.
200 γρ. τυρί καπνιστό τριμμένο
150 γρ χαλούμι τριμμένο
λίγο ελαιόλαδο

Ζεσταίνεις το ελαιόλαδο σε μια βαθιά κατσαρόλα. Ψιλοκόβεις τα κρεμμυδάκια (και το πράσινο μέρος, εν φκάλλουμε σκάρτο) και τα βάζεις να τσιγαριστούν σε χαμηλή φωτιά. Βάζεις και το σκόρδο, αν θέλεις (διότι αν μεν θέλεις, πρόβλημα σου!). Στο μεταξύ, τρίβεις το κολοκυθάκι, και το στίβεις μέσα στα χέρια σου να βγάλει όσο το δυνατόν περισσότερο ζουμί. Τρίβεις και τα καρότα, ψιλοκόβεις το κραμπί και το σέλινο. Αφού αρχίσει να ροδίζει το κρεμμυδάκι ρίχνεις και τα λαχανικά. Εγώ έβαλα σέλινο που είχα κομμένο στην κατάψυξη και έτσι άρχισε να κατεβάζει νερό η γέμιση. Η λύση είναι απλή: βάζεις 2-3 χούφτες πουργούρι μέσα στη γέμιση που ψήνεται για να το πιει ("τον ήπιε" που λέμε). Στο τέλος προσθέτεις τα τυριά, τα καρυκεύματα, ανακατεύεις και σβήνεις τη φωτιά να κρυώσει λίγο πριν να ξεκινήσεις τις εμπανάδας.
Οσο ψήνεται η γέμιση, ετοιμάζεις τη ζύμη.
Πιάνω τη μάδερ να ρωτήσω για ζύμη και επληροφορήθην ότι η ζύμη για πουρέκκια περιέχει οπωσδήποτε λάδι (αραβοσιτέλαιο ή φυστικέλαιο).
Δε μέτρησα ακριβώς τις δοσολογίες διότι έχω φτάσει στο συμπέρασμα ότι, ναι μεν νευριάζω όταν διαβάζω σε συνταγές "νερό, όσο πάρει" ή "λάδι, όσο πάρει", αλλά τι να κάμουμε που έτσι είναι τα πράματα. Οι ζύμες είναι θέμα εμπειρίας και σιγά σιγά μαθαίνεις τι σημαίνει τούτη η πολλοπάητη η φράση.

Στην προκειμένη περίπτωση, για τη ζύμη:
500 γρ αλεύρι χωριάτικο και τσας μπέικιν πάουντερ
περίπου μισό ποτήρι λάδι (είπαμεν τι λάδι!)
περίπου 1/4 του ποτηριού κρύο νερό (το "κρύο" επρόσθεσα το εγώ, θα σας εξηγήσω παρακάτω)


Ρυζιάζεις το αλεύρι με το λάδι. Δηλαδή: τρίβεις μεταξύ των παλαμών σου το αλεύρι με το λάδι μέχρι να γίνει σαν τρίμμα. Προσθέτεις σιγά σιγά το κρύο νερό και ζυμώνεις. Αν δεις ότι χρειάζεται κι άλλο, φιλ φρι. Στο τέλος η ζύμη σου πρέπει:
  • να ξεκολλά άνετα από την κούππα όπου την έβαλες (αν ναι, τότε φκάρτην που την κούππα τζιαι ζύμωσε την πάνω στον πάγκο, με λίγο αλεύρι για να μεν κολλά, εν πιο εύκολο)
  • να τσακρά ελαφρώς όταν τη διπλώνεις. Μην ανησυχείς, θα διορθωθεί άμεσα!
Αφού λοιπόν έχεις τσεκαρισμένα τα πιο πάνω, προχωράς στο επόμενο βήμα. Τύλιξε τη ζύμη σε μεμβράνη και βάλ'την στο ψυγείο μισή ωρίτσα. Σύμφωνα με τις εκπομπές του food network που κάποτε παρακολουθούσα φανατικά μέχρι που το έκοψε η cablenet, (ξέρει κανένας γιατί;) το κρύο νερό βοηθά το λίπος να σταθεροποιηθεί. Το ίδιο ισχύει και για το ψυγείο. Βγάζοντας τη ζύμη είναι πια λεία και έτοιμη να δουλευτεί!
Απλώθεις κάμποσο αλεύρι στον πάγκο σου, παίρνεις το 1/4 της ζύμης σου  και αφήνεις την υπόλοιπη στο ψυγείο, μέσα στη μεμβράνη (αλλιώς θα κάμει κρούστα) και ανοίγεις με τον πλάστη. Στόχος είναι να γίνει αρκετά λεπτό το φύλλο, όχι τόσο όσο η κρέπα, τσας πιο χοντρό. Λίγα κόλπα για το δούλεμα με το κουρπάτζι (κοινώς: πλάστης)
  • Πίεζε τον πλάστη στις άκρες και όχι στο κέντρο. Έτσι, το βάρος διανέμεται ομοιόμορφα και δεν σχηματίζονται "λουκκούθκια" στο κέντρο του φύλλου
  • Όταν θα αρχίσει να απλώνει, πιάσε τη ζύμη από τις άκρες, σήκωσέ την προς τα πάνω και άσε την να απλώσει χρησιμοποιώντας απλά και μόνο...τη βαρύτητα. Πρόσεχε να μη σου σπάσει. Άλλαζε γρήγορα πλευρές για να γίνει ομοιόμορφα. Αυτή την τεχνική μπορείς να την χρησιμοποιείς κάλλιστα και για πίτσες κλπ
Οταν είσαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, κόψε τα πουρέκκια σου. Εγώ ειδικές συσκευές δεν έχω, έτσι χρησιμοποίησα το καπάκι μιας μέτριας κατσαρόλας για να φτιάξω μεγάλα εμπανάδας και ένα φλυτζάνι για μικρά. Βάλε κάμποση γέμιση στα μεγάλα (εκεί σε παίρνει) και λίγη στα μικρά (δε σε παίρνει) και κλείσε τα, ώστε το ένα ημικύκλιο να καλύψει το άλλο. Βάλε λίγο λάδι εκεί που εφάπτονται οι δύο πλευρές και δούλεψέ το με τα δάχτυλά σου ώστε να γίνει όπως τη φωτογραφία. Πραγματικά δεν είναι δύσκολο και είναι και πάρα πολύ εύκολο. Απαιτεί γρήγορες κινήσεις του αντίχειρα και του δείκτη, και στα δύο χέρια. Νομίζω εν ο ίδιος τρόπος που κλείουμε τις κολοκοτές.
Συνέχισε τελοσπάντων ώσπου να μην σου μείνει ζύμη ή γέμιση (εμένα εσυνέβηκε τούτο το μαγικό που λείφκει η ζύμη τζιαι η γέμιση την ίδια ώρα).

Σε μια βαθιά κατσαρόλα βάλε αρκετό φυστικέλαιο, όσο να καλύπτει τα πουρέκια (εεεε εμπανάδας, συγνώμη). Άσε να ζεσταθεί καλά το λάδι και ξεκίνα να τηγανίζεις. Δε θέλουν πολλή ώρα. Τα μεγάλα θα θέλουν σίγουρα περισσότερη και πάλι όμως, υπολόγισε 3-4 λεπτά το πολύ.

Εντάξει, όχι και πολύ σχετική ανάρτηση με τον 15αύγουστο, αλλά έννεν ούλλα σούβλα!

20 Μαρτίου 2012

Τορτελλινάκια Λεμονάτα

Το καλαμαράκι ανακάλυψε την πιο κάτω συνταγή εδώ. Την έκαμε μια φορά και εντυπωσίασε. Τη δεύτερη φορά μου την έκαμε εμένα και με εντυπωσίασε κι εμένα.
Εν εύκολο, αλλά εντυπωσιακό πιάτο.

Σημείωση ότι δεν μου αρέσκουν τα τορτελλίνια, δεν μου αρέσκει η παρμεζάνα, δεν μου αρέσκει το Worcestershire sauce, δεν μου αρέσεκι το μπιζέλι, τα λεμονάτα φαγητά, ο μαϊντανός, και το κρεμυδάκι.

Το φαί τούτο όμως απλά τα σπάει!

Φωτογραφία δεν πρόβλαβα να βγάλω, ίσως μια άλλη φορά να τηνμ προσθέσω να μην μείνει ορφανό το ποστ μας. :)

Μεν αλλάξετε κάτι, μεν αφήσετε κάτι πίσω, τουλάχιστον δοκιμάστε το την πρώτη φορά όπως είναι τζαι μετά βλέπετε...

Υλικά:
2 πακέτα τορτελίνι με τυρί
1/2 φλυτζάνι ελαιόλαδο
1/2 φλυτζάνι τριμμένη παρμεζάνα
1/4 φλυτζανιού χυμό λεμόνι
2 σκελίδες σκόρδο
1 κουταλάκι Worcestershire sauce
2 φλυτζάνια κοτόπουλο σε κομματάκια μαγειρεμένο με αλάτι και πιπέρι
1 φλυτζάνι μπιζέλια βρασμένα
1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια
1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένο μαϊντανό
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση:
Βράστε τα τορτελίνι με λίγο αλάτι στο νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία.
Στο μπλέντερ ανακατέψτε το ελαιόλαδο, την παρμεζάνα, το χυμό λεμόνι, το σκόρδο και το  Worcestershire sauce μέρι να γίνουν σαν ένα ντρέσινγκ.
Ανακατέψτε αυτό το μίγμα με τα τορτελίνι.
Προσθέστε το κοτόπουλο, τα μπιζέλια, τα κρεμμυδάκια και το μαϊντανό.
ανακατέψτε και προσθέστα αλάτι και πιπέρι εάν επιθυμείτε.

Πάει πολύ με λευκό κρασί είτε ως ορεκτικό (λόγω του λεμονιού), είτε ως κυρίως.

11 Φεβρουαρίου 2012

Αλμυρά ρολάκια στα γρήγορα

Μες στη βδομάδα εδοκίμασα κάπου κάτι πολλά νόστιμο και μυρωδάτο, τζαι εζήτησα τη συνταγή. Τζαι ήδη εκάμε τα η μάδερ, αλλά θα μοιραστώ εγώ τη συνταγή μαζί σας:

Υλικά:
1/4 ματσάκι μαϊντανό
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
1/2 πράσινη πιπεριά
125 γρ. μπέικον
1/2 ποτήρι τυρί κίτρινο τριμμένo
1 κουταλιά μαγιονέζα
1/2 κουταλάκι σκόνη κάρι
λίγο ελαιόλαδο
βούτυρο/μαργαρίνη
1 ψωμί sliced χωρίς κόρα

Εκτέλεση:
Ξεκινούμε ψιλοκόβοντας όσο πιο πολύ μπορούμε το μαϊντανό, τα κρεμυδάκια και την πιπεριά.
Καθαρίζουμε το μπέικον από το πολύ λίπος και τηγανίζουμε ελαφρά στο λάδι μας.
Ανακατέυουμε όλα μαζί τα υλικά μας (μαϊντανό, κρεμμυδάκια, πιπεριά, μπέικον, τυρί, μαγιονέζα, κάρι)
Πιέζουμε την κάθε φέτα ψωμιού με τον πλάστη και με ένα κουταλάκι βάζουμε λίγο από το μίγμα μας στην μια άκρη της φέτας και τυλίγουμε.
Τοποθετούμε τα ρολάκια μας σε ένα ταψί με την πλευρά που τα κλείσαμε προς τα κάτω για να μείνουν κλειστά.
Τα αλείβουμε με λίγο βούτυρο ή μαργαρίνη και τα ψήνουμε για 15-20 λεπτά στους 150 βαθμούς να γίνουν λίγο κρατσουριστά.

Είναι ό, τι πρέπει για να συνοδέψετε τον καφέ/τσάι σας  ή ακόμα τζαι για μια νύχτα για ποτά με τους φίλους σας!

(Φωτό δεν έχει, φαγώθηκαν ήδη!)

2 Φεβρουαρίου 2012

Σελινόσουπα

Ο χειμώνας καλά κρατεί. Οι σούπες το ίδιο. Η σελινόσουπα εν ό,τι πρέπει πάντως. Εν τζιαι η εποχή του τωρά. Τζιαι, το "κακό" είναι πως όταν αγοράσεις ένα σέλινο, πρέπει να το χρησιμοποιήσεις σε διάφορα πιάτα γιατί εν τζιαι πολύ το γέριμο! Τούτη τη σούπα μπορείς να την κάμεις σε μεγάλες μερίδες τζιαι να την καταψύξεις σε τάπερ. Για να την αποψύξεις, απλώς πέρασε με λίγο ζεστό νερό το τάπερ τζιαι μετά αναποδογύρισε το περιεχόμενο, όπως είναι σαν παγάκι μέσα σε ένα κατσαρολί. Πρόσθεσε και λίγο νερό και σιγόβρασε μέχρι να ξεπήξει και να ζεσταθεί. Εναλλακτικά, απλώς κατεβάζεις την το πρωί που την κατάψυξη τζιαι μέχρι το βράδυ θα έχει ξεπαγώσει.
Θα χρειαστείς για 3-4 άτομα:
  • 4-5 κλωνιά σέλινο κομμένα σε κομματάκια (όχι πολύ μεγάλα), μαζί με τα φύλλα τους
  • 1 κρεμμύδι μέτριο προς μεγάλο
  • 2 σκελίδες σκόρδο (ή περισσότερες, αναλόγως γούστου)
  • ελαιόλαδο για το τηγάνισμα (ή βούτυρο, αναλόγως αρτηριών. Προσωπικά χρησιμοποιώ και τα δύο και μάλιστα βρήκα έναν υπέροχο βούτυρο της Kerrygold αρωματισμένο με βότανα και σκόρδο. Μιαμ)
  • Άσπρο κρασί (περίπου 1 ποτήρι)
  • Περίπου 1 με 1,5 λίτρο ζωμό. Μπορείς να τον φτιάξεις μόνος σου ή μπορείς απλώς να βάλεις ζεστό νερό με έναν κύβο λαχανικών (χορτοφαγική επιλογή) ή με έναν κύβο κοτόπουλο)
  • Προαιρετικά: καρότα, λαχανικά που τα ξέχασες σε μια γωνιά του ψυγείου και τώρα δεν ξέρεις τι να τα κάνεις
  • Προαιρετικά: κρέμα γάλακτος/γιαούρτι 
  • Προαιρετικά: τυρί (παρμεζάνα) τριμμένο ή άλλο της αρεσκείας σας
  • αλάτι, πιπέρι
Διαδικασία:
Αν θα φτιάξεις μόνος σου τον ζωμό, τότε κόβεις σε κομμάτια 1-2 καρότα, 1 κρεμμύδι, λίγο σέλινο, 1 πατάτα και τα βάζεις να τηγανιστούν λίγο σε χαμηλή φωτιά. Όταν πάρουν λίγο χρώμα, σβήνεις με το κρασί και, αφού εξατμιστεί το περισσότερο, προσθέτεις ζεστό νερό, περίπου 1 με 1,5 λίτρο. Επίσης μπορείς να προσθέσεις για μυρωδιά: κοκκους πιπεριού, δάφνη, μάραθο. Αν θέλεις μυρωδιά κρέατος, τότε μπορείς να προσθέσεις κανένα κόκαλο, λίγο λίπος από γκάμον (ή όλο το γκάμον, γιατί όχι; Και μπορείς να το χρησιμποιήσεις για το κυρίως πιάτο). Αφήνεις 15-20 λεπτά, στραγγίζεις, κρατάς τον ζωμό και τα υπόλοιπα μπορείς να τα πετάξεις ή να τα φτιάξεις ένα δημιουργικό πουρέ.

Αν δε θα φτιάξεις μόνος σου ζωμό, τότε
ψιλοκόβεις κρεμμυδάκι και σκόρδο. Τηγανίζεις ελαφρώς, προσθέτεις και το σέλινο. Αφήνεις σε χαμηλή φωτιά αρκετή ώρα, να αρχίσει να μαλακώνει κάπως το σέλινο. Αν δεν έχεις φτιάξει ζωμό, τότε εδώ προσθέτεις άσπρο κρασί και περιμένεις να εξατμιστεί λίγο. Αν έχεις φτιάξει ζωμό, προσθέτεις απλώς τον ζωμό σου. Βάζεις αλάτι, πιπέρι και μυρωδικά κατά βούλησιν.
Αφού μαλακώσει πολύ το σέλινο, περνάς τη σούπα από το μπλέντερ ή (καλύτερα, αν έχεις) από το μίξερ χεριού.
Ταιριάζει υπέροχα με τριμμένη παρμεζανα, κρουτονάκια και (αν θέλετε) με γιαούρτι ή κρέμα γάλακτος!
Άτε, πάλαι εχάλασα σας τη δίαιτα πάλαι!

28 Ιανουαρίου 2012

Χορτοφαγικό μενού: χορτοφαγικός μουσακάς

Πριν λίγες μέρες ήρθαν για φαγητό ένα ζευγάρι φίλοι, εκ των οποίων η κοπέλα είναι χορτοφάγος. Ευτυχώς το επληροφορήθην εγκαίρως γιατί ήμουν ικανή να βάλω μέχρι και στη σαλάτα μπέικον (νοστιμίζει τα πάντα το άτιμο, εν η αλήθκεια).
Ήρτε μου η ιδέα για χορτοφαγικό μουσακά που δεν είναι και η συνταγή. Το πρόβλημα με τον μουσακκά εν ότι εν μπελαλίδικο φαΐ, αν δεν καθαρίζεις συνέχεια ενόσω μαειρεύκεις, κάμνεις την κουζίνα λιλίchια (τι υπέροχη λέξη, εν η νέα μου αγαπημένη λέξη). Ήθελα μόνο να δω αν χρειάζεται κάποια επεξεργασία η σόγια πριν την βάλω στο τηγάνι, μην πάθω όπως όταν έκανα ρεβυθοκεφτέδες που ήμουν φοιτήτρια και έτρωα τελικά στραγαλοκεφτέδες.
Θα χρειαστείτε:
  • 7-8 μέτριες μελιτζάνες
  • 7-8 κολοκούθκια
  • 600 γρ (ή και περισσότερο) σόγια τριμμένη
  • 1 κρεμμύδι μεγάλο
  • 2-3 κρεμμυδάκια φρέσκα
  • 1-2 σκελίδες σκόρδο (προαιρετικά)
  • λίγο κρασί άσπρο (προαιρετικά)
  • 1-2 τομάτες κονσέρβα
  • ελαιόλαδο ή/και βούτυρο για το τηγάνισμα
  • αλάτι, πιπέρι
  • Μαϊντανό (προαιρετικά)
  • μπαχαρικά της αρεσκείας σας. Εγώ έβαλα: ένα κομματάκι κανέλα, λίγη δάφνη, 5-6 κόκκους πιπέρι (έφκαλα τα ούλλα πριν το βάλω στο ταψί, βέβαια!), λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο και λίγη αρτυσιά τριμμένη
Για την μπεσαμέλ:
  • 2 ποτήρια γάλα
  • 1 γεμάτη κουταλιά κορν φλάουαρ
  • 1 γεμάτη κουταλιά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • μισό κύβο Μάτζι λαχανικών 
  • λίγο βούτυρο
  • αλάτι, πιπέρι
  • τυρί τριμμένο (της αρεσκείας σας)
  • μοτσαρέλα (για πουπανωπροίτζιν)
Σκεύη/άλλα υλικά που καλό είναι να έχεις:
  • ένα τηγάνι με επιφάνεια γκριλ
  • λαβίδα για να γυρίζεις τα λαχανικά
  • ένα μεγάλο τηγάνι για να φτιάξεις τη γέμιση
  • ένα ταψί μέτριου μεγέθους. Εγώ χρησιμοποιήσα το κλασικό στρογγυλό ταψί για τάρτες, διαμέτρου περίπου 22 εκ. Έχει και τα καλά του και τα κακά του, δες παρακάτω
  • απορροφητικό χαρτί κουζίνας
  • ξύλινη σπάτουλα
  • αυγογδάρτη (χτυπητήρι των αυκών)
Κόβεις τις μελιτζάνες τζιαι τα κολοκούθκια καθέτως, αλατίζεις ελαφρώς και ξεκινάς να τηγανίζεις τα κολοκούθκια. Η λύση που ήβρα πιο εύκολη τούτη τη φορά ήταν ένα τηγάνι τύπου "σχάρα": και πιο υγιεινό μαγείρεμα (ελάχιστο λάδι) και ελέγχεις το πόσο ψήνονται τα λαχανικά χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να ανοιγοκλείνεις την πόρτα του φούρνου για να ελέγχεις το γκριλ.

Αλατίζεις καλά τις μελιτζάνες και τις βάζεις σε ένα σουρωτήρι (ποτζείνο των μακαρονιών). Από πάνω καλύπτεις με χαρτί κουζίνας και βάζεις και κάτι για να τα πιέζεις προς τα κάτω, π.χ. κονσέρβες. Αυτό γίνεται για να βγάλουν την πικράδα τους οι μελιτζάνες.

Βγάζοντας τα λαχανικά από τη φωτιά, καλό είναι να τα ακουμπάς σε πιάτο που έχεις καλύψει με απορροφητικό χαρτί κουζίνας, να τραβήξει τα υγρά τους. Συνεχίζεις με τις μελιτζάνες. Καλύτερα να μην τις πλύνεις να φύγει το αλάτι, αλλά να τις σκουπίσεις με απορροφητικό χαρτί (μεγάλο σουξέ το απορροφητικό χαρτί).

Στο μεταξύ, φτιάχνεις και τη γέμιση: πρώτα, ετοιμάζεις τη σόγια. Ζεσταίνεις 1 εώς 1,5 λίτρο νερό σε μία κατσαρόλα και ρίχνεις μέσα την θρυμματισμένη σόγια. Χαμηλώνεις τη φωτιά και αφήνεις 4-5 λεπτά να βράσει η σόγια. Σουρώνεις σε κανονικό σουρωτήρι μακαρονιών και πιέζεις το μείγμα να φύγει το πολύ νερό. Εν τω μεταξύ, ψιλοκόβεις τα κρεμμύδια και το σκόρδο και τα ρίχνεις στο μεγάλο τηγάνι, σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά. Αφού τα κρεμμύδια γίνουν διάφανα, ρίχνεις και τη στραγγισμένη σόγια μέσα και τηγανίζεις σε χαμηλή φωτιά αρκετή ώρα, περίπου 10-15 λεπτά. Προσθέτεις και το κρασί (το περισσότερο θα το απορροφήσει κατευθείαν η σόγια), αφήνεις 1-2 λεπτά και προσθέτεις τα μπαχαρικά σου και τις τομάτες κονσέρβα.

Μια μικρή σημείωση όσον αφορά τις τομάτες κονσέρβα. Έχω παρατηρήσει ότι γενικά οι κονσέρβες με ολόκληρες τομάτες είναι καλύτερες στη γεύση από αυτές με τις ψιλοκομμένες, δεν ξέρω γιατί. Νομίζω και ο Τζεννάρο κάπου το είπε αυτό. Επομένως, αγοράζω πάντα κονσέρβες με ολόκληρες τομάτες αλλά φροντίζω πριν να τις κόψω λίγο, με τον εξής απλό και "καθαρό" για τα σκεύη και τους πάγκους σου τρόπο: Παίρνω ένα μακρύ καλά ακονισμένο μαχαίρι, ακουμπώ την ανοιγμένη κονσέρβα με όλο της το περιεχόμενο μέσα στη βούρνα και κόβω τις τομάτες ενόσω βρίσκονται μέσα στη κονσέρβα. Γαμάτο;

Αφήνεις τελοσπάντων το μείγμα να ψηθεί αρκετή ώρα, μέχρι να εξατμιστούν τα νερά της τομάτας και συνεχίζεις με το τηγάνισμα...
Αφού τελειώσεις με αυτά, βάζεις και τον μαϊντανό (εγώ δεν χρησιμοποίησα) και ξεκινάς να τα βάζεις στο ταψί:

Πρώτα, μία στρώση μελιτζάνες. Να είναι αρκετά πυκνές μεταξύ τους. Μετά, μία στρώση μείγμα σόγιας. Μετά, κολοκυθάκια και ξανά σόγια. Μετά μελιτζάνες και ξανά σόγια. Εν τω μεταξύ, αν θέλεις, προσθέτεις και λίγο τριμμένο τυρί ανάμεσα στα στρώματα, έτσι για παραπάνω τσαχπινιά!

Ετοιμάζεις τη μπεσαμέλ, βάζοντας όλα τα υλικά μαζί σε μία κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και ανακατεύοντας συνεχώς με τον αβγογδάρτη για να μη σβολιάσει/ να μη πιάσει από κάτω. Πιστέψτε με, πήζει ακόμα και χωρίς αβγό! Απλώς δεν έχει τόσο έντονο χρώμα. Το τριμμένο τυρί μόνο φρόντισε να το βάλεις τελευταία στιγμή μέσα στη μπεσαμέλ. Στρώνεις και τη μπεσαμέλ από πάνω, βάζεις και φέτες μοτσαρέλα και βάζεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά με μία ώρα, ή μέχρι να ροδίσει καλά η μπεσαμέλ. Εγώ χρησιμοποίησα πάνω-κάτω αντίσταση και τα τελευταία 10 λεπτά άλλαξα σε αέρα, αλλά γενικά συνήθως χρησιμοποιώ τον φούρνο στον αέρα.

Το να χρησιμοποιήσεις ενα ταψί στρογγυλό, όπως αυτό που χρησιμοποίησα εγώ και που συνήθως χρησιμοποιείται σε τάρτες έχει και τα καλά και τα κακά του:
Τα καλά:
Πρώτον, είναι πολύ εντυπωσιακή η παρουσίαση. Φαίνεται όπως την τούρτα!! Δεύτερον, αφαιρείς αμέσως το γύρω και το πλένεις, οπότε είναι και πιο εύκολο να καθαρίσει.

Όμως έχει και κάποια αρνητικά:
αυτά τα σκεύη δεν είναι σχεδιασμένα για φαγητά με σάλτσες και πολύ πιθανόν να τρέξει η τομάτα από κάτω. Αν θα ετοιμάσεις αυτό το φαγητό από πριν και θα το ψήσεις τελευταία στιγμή, πρέπει οπωσδήποτε να το βάλεις σε ένα πιάτο για να μεν τα κάμεις λιλίtchia! Επίσης, όταν θα το βάλεις στο φούρνο να ψηθεί, καλό είναι να το βάλεις μέσα σε ένα ταψί και όχι πάνω στη σχάρα, για να μη λερωθεί ο φούρνος. Ακόμα καλύτερα, βάλε και ασημόχαρτο ανάμεσα στο σκεύος και στο ταψί!

Ελπίζω σύντομα να έχω χρόνο και να γράψω και για την τυρόπιτα που έφτιαξα για το χορτοφαγικό μενού εκείνης της βραδιάς! Η σαλάτα ήταν αυτή η ασιατική του Jamie που έβαλα σε προηγούμενο ποστ, αλλά χωρίς, φυσικά, το κρέας της γαλοπούλας!


23 Φεβρουαρίου 2011

Τι έμαθα για το ψουμίν


Σιαίρουμαι που βλέπω ότι πολλοί μπλόγκερς ασχολούνται με το ψουμίν. Η αίσθηση τζιαι η ικανοποίηση του να τρώεις ψωμί που έκαμες εσύ ο ίδιος εν συγκρίνεται ούτε με το πιο νόστιμον ψουμίν που τον καλύτερο φούρνο του Παρισιού.

Στην αρχή εξεκίνησα να κάμνω ψουμί με μαγιάν έτοιμη, σε φακελάκια. Έκαμα κάτι ψωμάκια μικρά τζιαι ήρταν καλά, όλως παραδόξως, διότι τωρά που το σκέφτουμαι εν τα είχα αφήσει να φουσκώσουν τζιαι μέσα στο ταψί πριν να τα ψήσω.

Τωρά ήβρα προζύμιν καλό, παραλιμνίτικο που γεναίκα που φουρνίζει συχνά τζιαι κάμνει ψουμια χωρκάτικα τζιαι πίττες με μαστίshι για τα μνημόσυνα. Έδειξε μου η μάμμα μου πώς να το ανατζινήζω. Τζιαι εκατάλαβα πως κάποια πράματα πρέπει να βρεθεί ένα πλάσμα να σου τα δείξει. Εννά προσπαθήσω να το περιγράψω όσο πιο καλά γίνεται αλλά νομίζω ότι αν μπει κάποιος στον κόπο να έβρει προζύμι φρέσκο εννά του μάθουν τζιαι πως να το ανατζινήζει. Προσθέτεις στο προζύμι σου λλίο χλιαρό νερό. Αν έσιεις ας πούμε 100 γρ προζύμι προσθέτεις ένα ποτήρι νερό. Πάντως το νερό πρέπει να είναι αρκετό. Σφίγγεις το με τα σιέρκα σου, σαν να σφίγγεις τα χερούλια του ποδηλάτου ας πούμε. Όταν αρχίσει να πηαίννει παντού το νερό, αρχίζεις τζιαι τρίβεις το ζυμάρι με τα δύο σου χέρια, σαν να το "ρυζιάζεις". Όπου βρίσκεις σβώλο μικρό τρίφεις τον να λιώσει τέλεια. Στο τέλος πρέπει να είναι σαν το νερό αλλά σε μπεζ χρώμα. Μετά αρχίζεις τζιαι προσθέτεις αλεύρι, όσον πάρει. Πλάθεις τη ζύμη σου, δουλεύκεις την τζιαι αφήνεις την να ηρεμήσει.

Επίσης με το ψουμί έμαθα να έχω υπομονή. Τούτο για έναν άθρωπο σαν εμενα που δεν μπορεί να κάτσει έναν τόπο εν μεγάλη κουβέντα. Το προζύμι δε φουσκώνει στην μιαν ώρα, θέλει τουλάχιστον θκιο. Αν το σπίτιν μας εν κρυό (που συνήθως είναι, καθότι ο προσανατολισμός του εν βορειοανατολικός), ανάφτω λλίο τον φούρνο στους 35 βαθμούς τζιαι βάλλω το μέσα. Πιάννει θερμοκρασία τζιαι μετά που κανένα δεκάλεπτο σβήνω τον αλλά εν αννοίω την πόρτα του φούρνου. Να μείνει η βράστη μέσα, αλλά να μέννεν τζιαι πολλά βραστά γιατί εννά το σκοτώσω. Αν είχα ανάψει τη θέρμανση τζιαι εν πας το σβήσιμο της, τυλίω το κουππούι που εν μέσα το προζύμι σε μια πετσέτα τζιαι μετά σε κουβέρτα τζιαι καθίσκω το που πάνω που το σώμα της θέρμανσης. Αν είναι καλοτζιαίρι τίποτε που τούτα δεν έσιεις ανάγκη, απλώς αφήνεις το σε θερμοκρασία δωματίου.

Αφού φουσκώσει το προζύμι μου, κόφκω με το μασιαίρι το κομμάτι που θα μείνει για την επόμενη φορά τζιαι βάλω το στο ψυγείο, αφού το σιεπάσω με μεμβράνη να μεν πιάσει μυρωθκιές. Βάλλω χλιαρό νερό πας το προζύμι να διαλυθεί τέλεια η ζύμη (κάμνω ότι τζιαι για το ανατζίνισμα δηλαδή) τζιαι προσθέτω τζιαι το αλεύρι. Ζυμώνω το αρκετά, αλλά όι να χάσει τη δύναμη του. Εκατάλαβα ότι το μίξερ εν κάμνει για ψουμί, εν καλύτερα με το σιέρι τζι ας είναι κάπως πιο επίπονο. Κάμνω στρέτσινγκ μετά.

"Το ζυμάρι πρέπει να γυαλίσει" λαλεί τζιαι η μάνα μου. Εν το δούλεμα του δηλαδή. Θέλει το χρόνο του. Άμα τελειώσεις με το ζύμωμα τζιαι γυαλίσει, στρώνεις αντικολλητικό χαρτί *στο ταψί που εννά το ψήσεις* , διάς του το σχήμα που θέλεις (οβάλ, στροτζυλό) ή βάλλεις το στο πάιρεξ/φόρμα ψωμιού που εννά το ψήσεις. Εν σημαντικό το ζυμάρι να φουσκώσει τζιαι μετά να μπει κατευθείαν στον φούρνο. Να μεν του τζίζεις τζιαι να του μάσιεσαι τζιαι να το κόφκεις τζιαι να το σουξουλάς. Άπαξ τζιαι εφούσκωσε, τζείνον είναι. Εν το ήξερα τούτο τζιαι μια φορά έβαλα το να φουσκώσει μες σε κούπα πλαστική για να το μεταφέρω μετά στο ταψί του να ψηθεί. Εν ήταν καλό, εχάθηκεν η δύναμη του. Μπορείς επίσης αντί για αντικολλητικό χαρτί να βάλεις καπίρα τριμμένη ή σιμιγδάλι. Αποκτούν έτσι τζιαι ωραία κρουστούδα πουκάτω αλλά άμαν κρούζει η καπίρα μες το φούρνο πιάνει μυρωθκιά καμένου τζιαι το ψουμί. Πάντως τούτη η λύση εν πολλά καλή άμαν κάμνεις πίτσες (συμβουλή του Gennaro τούτη).

Μετά που το βάλλεις στο ταψί του, πρέπει να το περιμένεις να φουσκώσει *τουλάχιστον* άλλες 3-4 ώρες. Προσωπικά εκαθιέρωσα το τωρά τζιαι κάμνω το προζύμι κατά τις 8 τη νύχτα, κατά τις 10 ζυμώνω το ψωμί τζιαι αφήνω το σε θερμοκρασία δωματίου, σκεπασμένο με πετσέτα, για να φουσκώσει. Ψήνω το την επομένη το πρωί. Τωρά που εν σιειμώνας μια χαρά γινίσκεται. Υποψιάζουμαι ότι αν κάμω το ίδιο πράμα το καλοτζιαίρι εννά ξινίσει η ζύμη.

Ανάφκεις το φούρνο στους 240 βαθμούς. Αν θα κάμεις ψωμάκια, καλύτερα βάρτον στους 230. Αφού βράσει καλά, σύρνεις μέσα το ψουμί σου. Σε κανένα 25 λεπτο θα είναι έτοιμο. Πρέπει άμαν το φακκάς πουκάτω να ακούεται σαν το τύμπανο.

Update 10 Απριλίου: Πρόσφατα έπιασα να κάμω πίτσες τζιαι κατά λάθος έβαλα πάρα πολύ νερό μες το αλεύρι. Έτσι αναγκαστικά έβαλα αλλό τόσον αλεύρι τζιαι εφκήκαν 6 πίτσες τζιαι 2 ψωμιά! ΈΒαλα τα να μπουν δύο φορές, δηλαδή μετά την πρώτη φορά που εφουσκώσαν τζιαι είδα ότι εθέλαν αλλό λλίον αλεύρι διότι είχαν φουσκώσει προς τα πλάγια τζιαι όι προς τα πάνω, επρόσθεσα αλλό λλίον αλεύρι τζιαι εζύμωσα το ελαφρά τζιαι έβαλα τα να ξανασηκωθούν. Ο φούρνος ήταν αναμμένος πολύν ώρα. Μίαν ώρα να ψήσω μια τυρόπιτα, μιαν ώραν ώσπου να ψηθούν ούλλες οι πίτσες, έτσι άμαν έβαλα μέσα τα ψουμιά (στον χαμηλό πατό) εψηθήκαν σε 20-25 λεπτά, εφκάλλαν τον τέλειο τυμπανικό ήχο τζιαι σήμερα, 4 μέρες μετά εν ακόμα μαλακό τζιαι ωραίο! Συμπέρασαμα: ο φούρνος πρέπει να είναι πραγματικά ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ προθερμασμένος για να ψηθεί ωραία το ψωμί. Η μάμα μου αθυμήθηκε που όταν εφούρνιζεν η γιαγιά της ελάλεν ότι ο φούρνος πρέπει να "ασπρίσει", τα τούβλα του δηλαδή να αλλάξουν χρώμα που την πυρά. Τζιαι κάτι τέθκοιο θέλει ώρα.

7 Οκτωβρίου 2010

Τηγανιτά χωρίς τηαννιές

Το τηάνισμαν βαρκούμαι το πολλά, ειδίκα μετά που ένα περιστατικό με ένα καλαμάρι που εσπούρτισε λάθκια στο κατα τα άλλα αψεγαδιαστο προσωπον μου εμίσησα το.
Γιαυτόν ήβρα μιαν άλλη λύση να τρώεις ήμιτηγανιτο, πιο υγιεινό χωρίς να τηγανίζεις.

Για πατάτες

Βραζεις το φούρνο στους 250 βαθμούς. Καθαρίζεις τες πατάτες, κοφκεις τες που τη μέση τζιαι βραζείς τες σε νερό που χογλά ωσπου να είναι σχεδόν ψημένες. Μέν βάλεις πολλύν νέρο, έτο ίσια να τες χώσει.
 Φκάλλεις τες πατάτες τζιαι κόφκεις τες στο μεγεθος που σου αρέσκει.
Λάδώνεις ενα σινί με θκυοτρείς κουταλιες λάδι, βάλλεις μέσα τες πατάτες, τζιαι σιαμουλίζεις τες λλίον να πιάει παντου το λάδι, αλατίζεις πιπερώνεις, τζιαι βάλλεις μέσα ότι σου αρέσκει, εγώ βάλλω ρίγανη ή λασμαρήν, αλλα τζιαι σκέττες μια χαρά ενι.
Βάλλεις τες στο φούρνο για κανένα 15λεπτο, ωσπου να γίνουν τραγανιστες, τζιια φκάλλεις τες πανω σε λλίο χαρτί κουζίνας.
Με τηάννια με τίποτε.


Για κεφτέδες
Το ίδιο ισχύει κυπριακούς κκιοφτέδες παραδοσιακούς τους οποιούς λατρευω άλλα πάλε, βαρκούμαι να τηανίζω.



400γρ. Κιμά μεικτό
3 πατάτες μέτριες
½ φλ. Ψιλοκομμένο μαιντανό
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κουτ.σουπας δυόσμο
1 αυγό
φρυγανιά οση πάρει
αλάτι, πιπέρι, κανέλα
1 κουταλάκι ελαιόλαδο
αν θέλεις, 2 κουτ.σουπας χαλλουμι τριμμένο.

Καθαρίζεις και τρίβεις τις πατάτες στον τρίφτη. Τις στυβεις για να φυγουν τα υγρά και ανακατευεις καλά με όλα τα υλικα εκτός απο τη φρύγανια. Προσθέτεις οση φρυγανιά πάρει για να μην είναι πολυ μαλακό το μείγμα. Ζυμώνεις και πλάθεις σε μπαλάκια η σε σχήμα οβάλ.

Βραζεις το φούρνο στους 200 βαθμούς, πλάθεις τους κκιοφτέδες τζιαι βάλλεις τους μέσα δε λαδωμένο σινί. Αλιφεις τους με ένα πινέλλο κουζίνας με λάδι πουπάνω τζιαι ψήνεις τους ωσπου να ροδίσουν.



Σύνταγη εν βάλλω, γιατι ο κάθε ένας εσιει την χόουμ συνταγή του για κκιοφτέδες, αν εσιει κανέναν που θέλει συνταγή να το πεί να την βάλω.

Έννα μου πείς ανακάλυψα την τασιηνόπιττα, αλλά μπορει να έσιει κανέναν πλάσμαν που εν το ξέρει :)

15 Ιουνίου 2010

Στο νου σου μακαρούνια

Σε μια φάση της ζωής μου είχα σούρτα φέρτα με έναν Ιτάλο.
Οι γονείς του είχαν ιταλικό εστιατόριο (how original) τζιαι όπως ούλλοι οι ιταλοί επιστεύκαν ότι τζείνοι εφεύραν το φαι. Πριν που τζείνους οι ανθρωπότις ετρωεν πέτρες τζιαι χώμα.

Άμμαν τους έφερνα αναρή φρέσκα που την Κύπρο, ο παπάς του ελάλεν „μα τουτη η ρικότα εν λλίον παράξενη“. Άμαν τους έφερνα ζιβανια ελαλαουσαν, „Ααα, έφερες γκράπα. Εσιετε τζιαι σεις α!“
Ο γιος εθωρεν με ένα βλέμμαν αηδίας αμμαν έτρωα μακαρόνια με τρίμμα, θκυοσμην τζιαι γιαούρτι.

Παρόλα αυτά έμαθα που λλοου τους (εχτός που Ιταλικά τζιαι πολλές συνταγές) τες 5 εντόλες των μακαρουνιών.

1. Πρέπει να είναι al dente (μετάφραση: „στο δόντι“, δηλαδή να κοκκαλιουνται τσας. )Για να γίνουν al dente πρεπει να βάλεις πολλυυυυυν νερό.
2. Μεν βάλεις λάδιν ή βούτυρο μες το νερο ποννα τα βράσεις γιατί εν θα πιάνει πάνω η σάλτσα.
3. Μεν σιονώσεις κρυόν νερό που πάνω αμαν τα κουλιάσεις. Το μόνον ποννα καταφέρεις ενει να κρυώσουν. Αν φοάσαι ότι εννα κολλήσουν δεν τον αριθμο 5
4. Μέσα σε κάθε σάλτσα βάλε προς το τέλος 1 ή 2 κουταλιες νερό των μακαρονιών
5. Μεν σερβίρεις τα μακαρόνια τζιαι τη σάλτσα χωριστά. Κατεβας’ τα μακαρόνια μισό λεπτό πιο γλίορα που τη φωθκιά, κούλιαστα τζιαι σμίξε τα με τη σάλτσα τζιαι το τυρί ποννα βάλεις, που πάνω που φωθκια. Τούτη η διαδικασία εσιει τζιαι όνομα (ιστε ποηλε): mantecare la pasta. Άμαν το κάμεις τούτον εν θα κολλήσουν τζιαι εννα τραβήσουν την σάλτσουαν τους.

Τούτοι ούλλοι οι κανόνες εν ισχύουν φυσικά αν θα κάμεις παραδοσιακά μακαρουνουθκια με τρίμμα τζιαι θκυοσμιν. Τζιαμε ότι θέλουν ας λαλούν!

14 Μαΐου 2010

Πίτσα ναπολιτάνικη

Επανέρχομαι πάλαι στο βιβλίο του αγαπημένου μου Τζιεννάρο Κοντάλντο. Μια ακόμα συνταγή του που εδοκιμασα τζιαι είναι πραγματικά πολλά (πολλά!) καλή εν η απλή πίτσα. Έτσι όπως την κάμνει ο Τζιεννάρο το φύλλο της φκαίνει ελαφρύ αλλά τζιαι τραγανό όσο πρέπει, ούτε πολλά βαριά ούτε τίποτε.
Λοιπόν:
Για 2 μεγάλες πίτσες
Για τη ζύμη:
500 γρ. χωριάτικο αλεύρι
2 κουταλάκια αλάτι
10γρ μαγιά (κάμνει τζείνη μες το φακελάκι)
325 ml χλιαρό νερό
λλίη καπύρα τριμμένη για το ταψί (μπορείς να βάλεις τζιαι σιμιγδάλι)

Για τη γέμιση:
300 γρ τομάτες στην κονσέρβα, στρατζισμένες
4 κουταλιές ελαιόλαδο τζιαι ακόμα λλίο για πουπάνω
25 γρ τυρί Παρμεζάνα, τριμμένο ψιλό
λλία φύλλα φρέσκου βασιλικού ή ξερή ρίγανη
150 γρ μοτσαρέλλα, κομμένη ππάσα-ππάσα
αλάτι τζιαι φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Βάλλεις το αλεύρι σε ένα μπολ μαζί με το αλάτι. Διαλύεις τη μγιά μες το νερό τζιαι προσθέτεις σιγά σιγά στο αλεύρι, νικατώνοντας ώσπου να κάμεις ζύμη. Αν η ζύμη κολλά πολλά, βάλε ακόμα λλίο αλεύρι. Κάμε το μπαλίτσα τζιαι άφηστο λλίο να ξεκουραστεί, σιεπασμένο με πετσέτα, για 5 λεπτά. Πλάθεις λλίο το ζυμάρι για 5-6 λεπτά, ώσπου να γίνει smooth and elastic, μετά μοιράζεις το στη μέση. Σιουμαλίζεις το αλλό λλίο τζιαι μετά κάμνεις τζιαι τα δύο κομμάτια ένα, βάλλεις τα στο μπολ ή σε μια καθαρή πετσέτα (ο Τζιεννάρο λαλεί να είναι ελαφρώς βρεγμένη-υπόψιν όμως ότι εννα κολλήσει πάνω το ζυμάρι!!) τζιαι αφήνεις το κάπου βραστά για μισήν ώρα. Προσωπικά έβαλα το φούρνο στους 40 βαθμούς τζιαι έσυρα το μέσα! Πόμπα!

Στο μεταξύ, ετοιμάζεις τις τομάτες. Κόψε τις ππασα-ππασα, βάλε αλατοπίπερο τζιαι νικάτωσε.
Τρίφκεις τζιαι την παρμεζάνα να είναι έτοιμη.

Βάλε το φούρνο να βράσει στους 250 (αν δεν φτάνει τόσους πολλούς βαθμούς ο φούρνος σου απλώς βάρτο στο μάξιμουμ τζιαι ψήσε τες πίτσες λλίο παραπάνω)).

Απλώνεις λλίο αλεύρι σε έναν πάγκο καθαρό τζιαι μοιράζεις την ζύμη σε θκιο κομμάθκια. Δουλεύκεις τα σιγά σιγά ώσπου να ανοίξουν σε κύκλο 35-40 εκατοστά περίπου. Εχτές που εκαμα τη συνταγή αποφάσισα να κάμω 5-6 μικρές πίτσες αντί για 6 μεγάλες. Εδούλευκα το ζυμάρι πιο εύκολα, κρατώντας το που την άκρη τζιαι γυρίζοντας το σαν τροχό σχετικά γρήγορα - κάτι σαν τους Ιταλούς σεφ που αννοίουν το ζυμάρι πετάσσοντας το ψηλά; ε εγώ επέτασσά το φάρσα!- Η ζύμη πάντως πρέπει να είναι λεπτή λεπτή-σαν κρέπα ας πούμε αλλά προσοχή να μεν την shίσεις. Εννοείται ότι κάμνεις την άκρια λλίο πιο πασιά (εν εδοκίμασα ακόμα σταφτ κραστ). Βάλε κάμποσα τρίμματα καπύρας σε ένα σινί τζιαι βάλε πάνω τις πίτσες. Τούτη εν η μακράν καλύττερη λύση για να μεν κολλήσει η πίτσα στο σινί. Ούτε αντικολλητικά χαρκιά ούτε τίποτε τζιαι καθαρίζει μετά πανεύκολα το σινί.
Η φωτογραφία εν που άλλη φορά που έκαμα πίτσα οπότε τζιαι επροτίμησα να την κάμω ορθογώνια αντί όπως περιγράφω πιο πάνω.
Βάλε τη σάλτσα τομάτας πάνω στη ζύμη - όι πάρα πολλή γιατί εννά μουshέψουν. Βάλε τζιαι λλίο λαδούι, παρμεζάνα, τα φύλλα βασιλικού (ή τη ρίγανη) τζιαι την μοτσαρέλα. Ψήνεις στον καυτό (τζιζ) φούρνο για 7 λεπτά:πίστεψέ με εν αρκετά! Αν έσιεις τις δύο πίτσες σε ξεχωριστά σινιά, άλλαξέ τους θέση μεταξύ τους στα 4 λεπτά για να ψηθούν εξίσου. Φκάλλεις που το φούρνο, βάλλεις αλλό λλίο λάδι τζιαι τρώεις αμέσως!!
όι πως την έκαμα εγώ...αλλά ήταν πολλά καλή! (Grazzi, Genarro!)

Παρατηρήσεις:
1) Φωτογραφίες εν έβαλα γιατί εν κάπως δύσκολο να φκάλλεις μόνος σου φωτογραφίες ενώ τα σιέρκα σου είναι τίγκα στο αλεύρι
2) Μεταφράζοντας τούτη τη συνταγή που το βιβλίο του Τζιεννάρο εκατάλαβα (για άλλη μια φορά) πόσο περιγραφική είναι η αγγλική γλώσσα τζιαι πόσο λλίοττερο λεξιλόγιο σε τούτο το τομέα έσιει η ελληνική. Εμετέφρασα με "βάλε" τις λέξεις spread, drizzle, place in. Εμπειράζει. Εμείς έχουμεν ήλιο.
3) Πέρα που την πλάκα, εν όντως ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΗ πίτσα. Όι επειδή την έκαμα εγώ. Δοκιμάστε την τζιαι θα με θυμηθείτε.
4) εννοείται ότι μπορείς να βάλεις ό,τι γέμιση θέλεις. Εχτές έκαμα και μία με αλλαντικά και τυρί ένταμ. Αλλά προσωπικά ικανοποιεί με απόλυτα η μοτσαρέλα με το βασιλικό.

Παρατηρήσεις 2 (εκ των υστέρων):
1) Το νέο μίξερ έπιασε τόπο! Όι μόνο εν λερώνω τα σιέρκα μου πλέον, αλλά μπορώ να φκάλλω τζιαι φωτογραφίες!
2) Έκαμα λλίη παραπάνω ποσότητα τζιαι, αντί να κάμω ακόμα μια μικρή πίτσα, έβαλα ούλλη τη ζύμη πάνω σε δύο μεγάλες του σινιού. Το αποτέλεσμα ήταν το φύλλο να είναι κάπως πιο χοντρό απ'ότι συνήθως αλλά τζιαι πάλαι ήταν καλή!

24 Μαΐου 2009

Πως να καθαρίζεις ρόβιν


Αννοίχτην μια κουβέντα στου Γκεϋσάιπρους για τον κακομεταχειρισμόν της παττίχας που τους μη μεσογειακούς. Πας την κουβένταν εξήγησα του φίλου μου του Διάσπορου πως μου έμαθεν ένας Τυνίσιος κάποτε σε μιαν λαϊκή στην Γαλλία να καθαρίζω ρόβιν. Βάλλω τες οδηγίες τζιαι δαμαί διότι μετά που έμαθα να καθαρίζω à la Tunisien εκατάλαβα ότι στην Κύπρον κακομεταχειριζούμαστιν τα ρόβκια παραπάνω που οι Ευρωπαίοι τζιαι Αμερικάνοι κακομεταχειρίζουνται την παττίχαν: τρέχουν τα ζουμιά τζιαι γρίζουν μας, μαυρίζον τα σιέρκα μας, πικρίζει η γέυση του ροφκιού, κολλατσιάσουν τα σιέρκια μας τζιαι τα σιείλη μας....

Το ρόβιν δεν είναι πατάτα, άρα σταματάτε να το καθαρίζεται κόφκοντας την πέτσαν γυρόν γυρόν με το μασιαίριν.



Οδηγίες:
Πιάννεις μασιέριν μουττερόν τζιαι χαράσσεις γυρόν γυρόν κάμνοντας έναν κύκλον περίπου 3 cm διάμετρον γυρόν που το κολίν του ροφκιού. Γυρόν που το κολίν, όι γυρόν που το κοτσάνιν. Έχει σημμασίαν. Χαράσσεις τόσον γαθκειά όσον να κόφκεις την πέτσαν χωρίς να ντζίζεις πολλά τες ρόβες στο εσσωτερικόν.

Αφαιρείς τον κύκλον που εχάραξες προσέχοντας να μεν πολλοπληγώσεις τες ρόβες. Ξιριζώννεις τζιαι το κολίν (τζιειαμαί που ήταν η ρίζα του άθθους) γυρίζοντας λλίον τον κύκλον που έκοψες πριν να τον αφαιρέσεις.

Μετά χαράσσεις ακριβώς πουπάνω που κάθε χώρισμαν της μοίρας. Κάμνεις τόσες σςίστρες όσες μοίρες έχει το ρόβιν. Προσέχεις επίσεις να μεν το σςίσεις πολλά βαθκιά για να μεν πληγώσεις τες ρόβες. Όσον να κόψεις το φύλλον. Οι μοίρες δεν πάσιν μέχρι την βάσην του ροφκιού αλλά δεν πειράζει. Άπαξ τζιαι χάραξες το ρόβιν αννοίουν τζιαι οι μοίρες της βάσης.

Ύστερα τσακράς το ρόβιν να το αννοίξεις σε όσες μοίρες έχει. Αφαιρείς που κάθε μοίραν την πικρή μεμβράνην. Ποιάννεις μοίραν μοίραν τζιαι λουβάς μες το πιάτον ή δακκάννεις, ρουφάς , συνάεις με την γλώσσα σου τες ρόβες χωρίς να πικρίζει το στόμα σου.

Τελικά έφκην σαν ερωτική περιγραφή το καθάρισμαν του ροφκιού. Ρόβες, κωλιά, κοτσάνια, σςισίματα, γλώσσες τζιαι ιδίως η γλύκα του φρούτου...

7 Σεπτεμβρίου 2008

Εναλλακτική σαλάτα

Βαρεθήκατε τα ίδια και τα ίδια;

Θέλετε μια αλλαγή στη σαλάτα σας;

Κάτι όχι πολύ δραματικό, κάτι απλό και διαφορετικό;

Πολύς κόσμος βάζει μαγιονέζα στη σαλάτα του.
I like.
Αλλά άτε, εν πολλοί που την αποφεύγουν την άτιμη λόγω χοληστερόλης, θερμίδων κουλουπου κουλουπου (μαζί τους κι εγώ που προσπαθώ να αποφεύγω τα βιομηχανοποιημένα όσο γίνεται).

Οπότε, να μια δροστιστική σαλατούα με αντικατάστατο μαγιονέζας το.. γιαούρτι!
PEOPLE, πριν να φρικάρετε, δοκιμάστε την.


Βάλτε μέσα:
♥ μπόλικο μαρούλι (μεν το ψιλοκόψετε γιατί εν να "πεθάνει")
♥ κραμπί (λάχανο για τους φίλους εξ Ελλάδος) ψιλοκομμένο σε λωρίδες
♥ χρωματιστές πιπεριές
♥ σιταροπούλα (καλαμπόκι)

Dressing:
ελαιόλαδο (1 κουταλιά για κάθε άτομο)
βαλσάμικο ξύδι (όσο γουστάρετε- εμένα αρέσκει μου όξινη η σαλάτα)
αλατούι
2-3 κουταλιές γιαούρτι στραγγιστό

Εντ δέαρ γιου χαβ ιτ!

Tips:
*Σήμερα έκοψα και λίγο ανανά (pineapple) μέσα και, όχι μόνο είχε χάζι, αλλά ούτε έπαθα και τίποτε (ακόμα)!
*Δοκιμάστε να βάλετε διάφορα είδη μαρουλιού μέσα. Πάει της!
*Την σαλάτα αρχικά την "εφήβρα" για να αποφύγω το λάδι στη σαλάτα. Κι έτσι γίνεται. (Επίσης εκείνη τη μέρα μόνο εκείνα τα υλικά είχα σπίτι.. χεχεχε)

Υ.Γ: Πριν να πείτε του κόσμου τι τον ταΐζετε, αφήστε τον να δοκιμάσει γιατί πολλοί στην ιδέα φρίκαραν, στη γεύση όμως ουδείς!!

4 Μαρτίου 2008

Ψάρι στο άλας

Παίρνεις 2 κιλά άλας χοντρόν της θάλασσας. Πλώνεις το έναν κιλόν στον πάτο νου σινιού κάμνοντας κρεβατούιν αλάτινον στο οποίον να βάλεις πάνω να τζοιμηθεί έναν λαβράτζιην φρεσκότανον 1-2 κιλών. Αν το λαβράτζιην εν μεγάλον βάλε το διαγώνια στο σινίν για να το φορεί τζαι να μεν εξέχει (έχει σημασία να μεν εξέχει). Το στομάχιν του λαβρατζιού (τζιέφαλου) να είναι καθαρισμένον, όχι όμως κατ΄ανάγκη τα σπάργανα. Στο στομάσιην βάλλεις λλίον άνιθον για μυρωθκιάν. Το άλλον κιλόν άλας το κάμνεις πάπλωμαν τζαι σιεπάζεις καλά το λαβράτζιην. Αν χρειαστεί πιάννεις λλιον άλας που περισσεύει που το κρεβάτιν για να σιεπαστεί καλά το ψάριν να μεν ριά.

Βάλλεις το σινίν σε φούρνον 180 βαθμών για 20 λεπτά. Μετά το αφήνεις για άλλα 10-15 στον φούρνον του οποίου εκατέβασες την θερμοκρασίαν στους 80 (αννοίεις την πόρταν του φούρνου στην αρκήν για να ππέσει η θερμοκρασία). Σπάζεις την κρούσταν του αλάτου τζαι φκάλλεις το ζουμάτον ψάριν προσέχοντας να μεν το νεκατώσεις με το άλας να το αλμυρίσεις. Θα το φάεις τζαι θα σου μείνει στον νού σου.

Σερβίρεται με πατάτες (ακόμα καλλύττερα γλυκοπατάτες) au gradin (φέττες πατάτες η γλυκοπατάτες σκεπασμένες με γάλα τζαι λλίην κρέμα, μοσχοκάρυδον κανέλλα αρτίματα τζαι άλας τζαι λλίον τυρίν πουπάνω για γαρνίρισμαν ψημένα σε σινι στον φούρνον μέχρι να τραβήσει τα ζουμιά). 

Θέλει επίσεις τζαι κανένα χόρτο βραστό μαζί (μπρόκολες βραστές με λλίον ελαιόλαδον πουπάνω πάσιν καλά μαζί).

Έκαμα το φέτη τα χριστούγεννα αντί για την συνηθισμένην γαλοπούλλαν ή πάπιαν τζαι επελλάναν οι φίλοι.

Μάθετε επίσεις να ανοίετε έναν ψάριν χωρίς να το κατακρεουργείτε όπως κάμνουν το 99% των Κυπραίων, ακόμα τζαι το 99% των ψαροταβέρνων. Εν τόσον απλό. Η κόρη μου 4 χρόνών ξέρει τζαι κάμνει το. Το ψάριν εν απλωμένον στο πλευρό. Χαράσσεις το ψάριν με το μαχαίριν ακριβώς απο την μέση, τζιαμαί που χωρίζει η κούννα, από τον νούρον μέχρι την κκελλέν. Το μαχαίριν πιέζεις το μέχρι να πάει ως το κόκαλον. Όχι παραπάνω. Αννοίεις την κούνναν σπρόχνωντας την με το μαχαίριν την μισήν προς τα πάνω την μισήν προς τα κάτω ξεχωρίζοντας την που τα κόκαλα προσέχοντας να μεν την διαλύσεις. Κανονικά δεν σκορπά. Έχεις έτσι το 1/4 του ψαρκού π ρος τα πάνω τζαι το 1/4 προς τα κάτω διαχωρισμένον από τα κόκκαλα. Το σερβίρεις (ή το τρώεις) τζαι μετά πιάνεις την ραχοκοκαλιάν απο τον νούρον τζαι την τραβάς προς τα πάνω ξεχωρίζοντας την από το άλλον μισό φιλλέττον που έμεινεν στο πιάτο. Κουντάς τα αγγάθκια της ράσιης τζαι της τζοιλιάς που ξεχωρίζουν πλέον εύκολα τζαι μένει σου καθαρόν το άλλον μισόν φιλλέττον χωρίς να σκορπά. Ολοκάθαρον χωρίς έναν αγγάθθιν.

Όι πους έχει καλλύττερην γεύσην το ψάριν ορθά καθαρισμένον, αλλά τουλάχιστον τρώεις το χωρίς να φτίννεις αγγάθκια ή να ρισκάρεις να σου καρφωθεί κανένα στον λάρυγγα.