Σαλμορέχο - με το γκαθπατσιο πρώτα ανίψια

Το γκαθπατσιο, εν η κρυά σούππα που τες πιο πολλές φορές πίνεται στο ποτήρι τζιαι ήταν το φαϊ των γεωργών της Ανδαλουσίας που εθέλαν κάτι δροσιστικό, θρεπτικό τζιαι που τα υλικά να τα έχουν γιώρκιν άμμαν επηένναν στα χωράφκια μες τον λάλλαρον.

Τζιαι το πρώτον του ανίψιν εν το Σαλμορέχο της Κόρδοβας. Πιο παχυρευστον που το γκαθπατσιο. Πάει πολλα μες τον πυρουλλον.

Θέλεις

Καμιαν 10ρκά τομάτες ζουμερές τζιαι κότσινες

Θκυοτρείς φέττες ψωμιν άσπρο μπαγιάτικο

Θκυοτρία κουννιά σκόρτον

Λάδι καλό

Ξύδι άσπρον ή κότσινο, μέν βάλεις μπαλσάμικο, εν κάμνει.

Θκυοτρία αυκά βραστά σφιχτά

Ένα μονόσιερο χαμόν σερράνο για ιμπέρικο (ότι σηκωννει η πούγκα σου) κομμένο κυβούθκια

Άλας

Κόφκεις τες τομάτες τζιαι το ψωμί σε κομματούθκια, βάλλεις λάδι καλό (μέν το τσιγκουνευτεις, θέλει κάμποσον το διπλάσιον αποτι θα έβαλλεν ενας καλαμαράς στη χωριάτικην του), βάλεις το σκορτίν τζιαι το άλας τζιαι χτυπάς τα καλά στο μπλέντερ να γινουν ένας πορτοκαλλής χυλός. Αν δεις τζιαι εν πολλα νερουλλον βάλλεις αλλο λλίον ψωμί.

Αν δεις τζιαι εν ε πορτοκάλλεψεν εν που εν έβαλες αρκετο λάδι. Βάλλεις το ξυδι, όσον θα έβαλλες στη σαλάτα σου τζιαι αφήνεις το στο ψυγειον ωσπου να κρυάνει καλά.

Σερβίρεις το κρυόν σε πιάτα βαθουλλα ή σε κουππούες.

 Κοφκείς τα αυκά τζιαι τον χαμόν σε κυβουθκια μιτσια μιτσια τζιαι γαρνίρεις τα πιάτα σου.

 Αν εσιεις τζιαι μπαγκεττα φρέσκα για βουττίν εν σιε πιάννει κανένας.

Μακαρόνια χωρκάτικα με πρόκκολον τζαι καρρόττα περίεργα, γλυτζιά όπως το μέλιν

Έσσω σήμμερα εν είχα πολλά φαγία. Έπρεπεν να αυτοσχεδιάσω. Ο παρέας που μου φέρνει την κασιούδαν με τα βιολογικά φαγιά εσυνέχισεν τες εκπλήξεις, τζαι εκτός που λιλά τζαι πορτοκκαλιά κουνουππίθκια, έφερεν μου τζιαι λιλά καρρόττα. (Η φωτογραφία εν που δαμαι). Εν πολλά ωραία τζιαι γλυτζιά, μεν σας πω για το χρώμαν...

Εν παλιές ποικιλίες βασικά που σε μιαν φάσην κάποιοι χωρίς φαντασίαν εσταματήσαν να τες καλλιεργούν, τζι'εγέμωσεν ο τόπος πορτοκκαλιά καρρότα. Μιλούμεν πολλά παλία. Anyway, στην συνταγήν μας

Μακαρόνια χωρκάτικα

1 κκελλούδα πρόκκολον κομμένον

2 καρρόττα κομμένα κύβοι μιτσιοί

4-5 κρομμυδούθκια μιτσιά (τζείνα που αγγλίαν λαλούν shallots, εν ιξέρω το ελληνικόν τους όνομαν)

3 κουνιά σκόρτος

ζωμός της κότας (κατα προτίμησην δικός σας)

1 φύλλον δαφνούα

άλας/πιπέριν

Τσιγαρίζουμεν κρομμύδιν, σκόρτον, καρρόττον, δάφνην ώσπου να μαλακώσουν. βάλλουμεν μέσα τα μακαρόνια μαςνα τραβήσουν λλίον τα ζουμία. Γύρνουμεν τον ζωμόν.5 λεπτά πριν να τελειώσουν, βάλλουμεν το πρόκκολον. Αν θέλουμεν αφήνουμεν τζαι λλίον ζουμούδιν, να μέννεν τέλλεια λαππάς τα μακαρόνια, τζαι εν ό,τι πρέπει για να κάμουμεν βουττίν μετά!

Βάλλουμεν κάμποσον τρίμμαν που πάνω, τζαι απολαμβάνουμεν.

Πες το μου

Έπεσε πείνα απόψε στην πόλη, και φτώχια.
Το ψυγείο άδειο γιατί είμαι μόνη στο σπίτι και όλη μέρα λείπω. Ήταν και Τετάρτη σήμερα αλλά μέχρι να το πάρω είδηση όλα κλειστά.
Τι θα φάω λοιπόν;
Μακαρόνια. Με τι; Χαλλούμι. Σκέτο; Βαριέμαι. Δεν έχω και τίποτα σε ντομάτα φρέσκια να φτιάξω σαλτσούλα σπιτική με τίποτα φέτα, χαλλούμι, ότι έχω..
Α, βασιλικό όμως, έχω!
Πες το....
Πέστο!
Θα φτιάξω πέστο!

Πέστο κυπριακό!

1 φλυτζάνι φύλλα βασιλικού
1/4 φλυτζανιού πινόλια
1/4 φλυτζανιού χαλλούμι τριμμένο
1/6 φύτζανιού ελαιόλαδο
1-2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι (φρεσκοαλεσμένο φυσικά!)

Σκάβω το μπλεντεράκι που αγόρασε η μαμά μου και της φώναζα (πόσα πράγματα πια σ'αυτό το σπίτι!!!) και ξεκινώ!

Ρίχνω στο μπλέντερ τα φύλλα του βασιλικού και τα πινόλια. Αλέθω.
Βάζω λίγο από το λάδι, το σκόρδο, το χαλλούμι. Αλέθω καλά καλά.
Βάζω όλο το λάδι, αλάτι και πιπέρι. Αλέθω τέλεια.
Βάζω όσο θέλω πάνω στα μακαρονάκια μου και το υπόλοιπο σε ένα βαζάκι για την επόμενη φορά.
Εννοείται πως η επόμενη φορά θα έρθει σύντομα. Μυρίζει τέλεια, δε φταίω!!!

***Βάλτε αντί σε μακαρόνια σε μια κομμένη μπαγκετούλα για ορεκτικό με λίγη ντοματούλα.
***Βάλτε αντί σε μακαρόνια σε μια πατάτα τζάκετ.

Σαλμορέχο - με το γκαθπατσιο πρώτα ανίψια

Το γκαθπατσιο, εν η κρυά σούππα που τες πιο πολλές φορές πίνεται στο ποτήρι τζιαι ήταν το φαϊ των γεωργών της Ανδαλουσίας που εθέλαν κάτι δροσιστικό, θρεπτικό τζιαι που τα υλικά να τα έχουν γιώρκιν άμμαν επηένναν στα χωράφκια μες τον λάλλαρον.

Τζιαι το πρώτον του ανίψιν εν το Σαλμορέχο της Κόρδοβας. Πιο παχυρευστον που το γκαθπατσιο. Πάει πολλα μες τον πυρουλλον.

Θέλεις

Καμιαν 10ρκά τομάτες ζουμερές τζιαι κότσινες

Θκυοτρείς φέττες ψωμιν άσπρο μπαγιάτικο

Θκυοτρία κουννιά σκόρτον

Λάδι καλό

Ξύδι άσπρον ή κότσινο, μέν βάλεις μπαλσάμικο, εν κάμνει.

Θκυοτρία αυκά βραστά σφιχτά

Ένα μονόσιερο χαμόν σερράνο για ιμπέρικο (ότι σηκωννει η πούγκα σου) κομμένο κυβούθκια

Άλας

Κόφκεις τες τομάτες τζιαι το ψωμί σε κομματούθκια, βάλλεις λάδι καλό (μέν το τσιγκουνευτεις, θέλει κάμποσον, το διπλάσιον αποτι θα έβαλλεν ενας καλαμαράς στη χωριάτικην του), βάλεις το σκορτίν τζιαι το άλας τζιαι χτυπάς τα καλά στο μπλέντερ να γινουν ένας πορτοκαλλής χυλός. Αν δεις τζιαι εν πολλα νερουλλον βάλλεις αλλο λλίον ψωμί.

Αν δεις τζιαι εν ε πορτοκάλλεψεν εν που εν έβαλες αρκετο λάδι. Βάλλεις το ξυδι, όσον θα έβαλλες στη σαλάτα σου τζιαι αφήνεις το στο ψυγειον ωσπου να κρυάνει καλά.

Σερβίρεις το κρυόν σε πιάτα βαθουλλα ή σε κουππούες.

 Κοφκείς τα αυκά τζιαι τον χαμόν (του χαμού, Ω χαμέ) σε κυβουθκια μιτσια μιτσια τζιαι γαρνίρεις τα πιάτα σου.

 Αν εσιεις τζιαι μπαγκεττα φρέσκα για βουττίν εν σε πιάννει κανένας.

Banana Muffins turned to Cupcakes

Γειά σας και από εδώ. Είπα να βάλω κάτι εδώ γιατί εν καλό blog τζαι εν κρίμα να μεν προχωρά καθόλου.
Έκαμα muffins με μπανάνα. Εν μπορώ να πω ότι είχαν ακριβώς το σχήμα που έπρεπε να έχουν τα muffins, γι'αυτό αποφάσισα να τα μετατρέψω σε cupcakes. (Aφορμήν έθελα βασικά.) Η γεύση τους όμως εν πολλά καλή, τζαι εν αρκετά απλό να γίνουν. (Προσωπικά ήωρα το πιο εύκολο από ότι ένα έτοιμο προφιτερόλ Γιώτης.)
Και...πάμε:

Τα υλικά:
1/2 φλ. βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου (ή μαλακώστε τον στο φούρνο μικροκυμάτων)
1 φλ. ζάχαρη
2 αυγά μεγάλα
2 μεγάλες μπανάνες ώριμες
1 κουταλάκι βανίλια
2 γλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι αλάτι
1 κουταλάκι baking powder
1 κουταλάκι μαγειρική σόδα
2 κουτάλια γιαούρτι
10-12 θήκες για muffins

Η εκτέλεση:
-Λιώστε τις μπανάνες με ένα πιρούνι ή σε ένα σακουλάκι με τα χέρια σας. (Είναι και αγχολυτικό.) Αν θέλετε βάλτε λίγο λεμόνι μέσα για να μην μαυρίσουν και για να γίνει πιο έντονη η γεύση.
-Λαδώστε τις θηκούλες με λιωμένο βούτυρο ή ηλιέλαιο.
-Χτυπήστε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν ένα μίγμα πιο ανάλαφρο. Προσθέστε ένα ένα τα αυγά και ανακατεύετε. Προσθέστε τις μπανάνες και τη βανίλια και ανακατέψτε.
-Σε ένα άλλο μπολ σμίξτε το αλεύρι, το αλάτι, το baking powder και τη μαγειρική σόδα.
-Ενώστε τα δύο μίγματα ανακατεύοντας με το γιαούρτι. Ανακατέψτε μέχρι να γίνουν ένα.
-(Αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και χοντροκομένο καρύδι μέσα, δεν αλλάζει κάτι άλλο)
-Βάλτε το μίγμα (πρέπει να είναι σαν πηκτός χυλός) στις θηκούλες.
-Ψήστε στους 150-150 βαθμούς Κελσίου για 20-25 περίπου λεπτά.

Προαιρετικά μπορείτε να βάλετε κι εσείς γλάσο, και να τα διακοσμήσετε (ίσως και με παιδάκια) με διάφορα πραγματάκια (smarties, m&ms, τρούφα, τρούφα πολύχρωμη, ξύσματα σοκολάτας, φρούτα, ή διακοσμητικά ζαχαροπλαστικής)

Υλικά για το γλάσο:
200 γρ. τυρί κρέμα (φιλαδέλφια) σε θερμοκρασία δωματίου
1/3 φλ. βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλ. ζάχαρη άχνη
1 κουταλάκι βανίλια

Εκτέλεση:
-Χτυπάτε το τυρί με το βούτυρο να ομογενοποιηθούν.
-Προσθέστε τη βανίλια και σιγά σιγά τη ζάχαρη, μέχρι να αποκτήσει τη γεύση και την υφή που θέλετε.
-Απλώστε με σπάτουλα/κουτάλι/κορνέ πάνω στα muffins και αν θέλετε διακοσμήστε.

Grab your spoons! :p

Πρασόπιττα

Απλή τζαι εύκολη συνταγή, ειδικά για πίτταν. Δυστυχώς φωτογραφίες εν έχω γιατί εκάτσαν οι παταρίες

Για θκυό πλάσματα, όσον τζαι κανεί...

3 πράσα
1 μάτσούδιν άνιθος ψιλοκομμένος
2 αυκά
½ πακέττον φύλλον (τιμή τζαι δόξα σε όποιον αννοίει φύλλον που μόνος του)
2 σκελίδες σκόρτος ψιλοκομμένος
κανέλλα σκόνη
μοσχοκάρυδον φρεσκοτριμμένον
πιπέριν
λάδιν καλόν
σησάμιν
1 πακέττον φέττα
άλας εν θέλει λόγω φέττας.

Πλυννίσκουμεν καλά τα πράσα μας. Εν κόπος γιατί το γιέριμον το χώμαν καταφέρνει τζαι χώννεται παντού μες το πράσον. Αν μείνει τζαι λλίον εν πειράζει, εν θρεπτικόν. Κόφκουμεν το ροδελλούες. Βράζουμεν λάδιν καλόν μες το τηγάνιν, τζαι ύστερα σύρνουμεν τα πράσα μέσα σε μέτρια φωθκιάν. Μετά που λλίον βάλλουμεν τον σκόρτον, την κανέλλαν, το μοσχοκάρυδον, τζαι το πιπέριν. Αφήννουμεν τα πράσα να μαλακώσουν λλίον τζαι να πιούν τα ζουμιά του. Προσοχή μεν κάψουν ή να βαρυψηθούν.

Όσον ψήνουνται τα πράσα σμίουμεν τα υπόλοιπα υλικά για τη γέμισην, εκτός που το σησάμιν που θέλουμεν το για που πάνω που την πίτταν. Αφήννουμεν επίσης περίπου μισόν αυκόν ή αν προτιμάτε το ασπράδιν μόνο για να το αλείψουμεν μετά τζαι τζείνον που πάνω. Βάλλουμεν μέσα τζαι τα πράσα τζαι ανακατώννουμεν καλά.

Λαθκιάζουμεν καλά καλά το σκεύος μας (μιτσίν ή μέτριον pyrex). Βάλλουμεν σιγά σιγά τα φύλλα προσεκτικά να μεν σπάσουν. Αν θέλετε βάρτε μιαν βρεμένην πετσέτταν που πάνω που τα φύλλα που εν θα χρησιμοποιείτε για να μεν ξεράνουν. Ό,τι εξέχει που το φύλλον αφήστε το έξω, εννα το γυρίσετε που πάνω μετά. Λαθκιάζουμεν το φύλλον, τζαι κάμνουμεν την ίδια διαδικασία για 6-7 φύλλα, βεβαιώνωντας ότι άμαν τα βάλλουμεν τα φύλλα που εξέχουν εν που ούλλες τες πλευρές. Κρατούμεν λλία φύλλα για το τέλος, αναλόγως του σχήματος του σκεύους τζαι αν τα φύλλα που εννα γυρίσουμεν μετά καλύφκουν ούλλον το σκεύος. Αν ναι, εννα θέλετε 1-2 φύλλα μόνο για το τέλος. Άμαν τελειώσουμεν με τα φύλλα βάλλουμεν την γέμισην προσεκτικά, τζαι ύστερα γυρίζουμεν τα φύλλα που εξέχουν, λαθκιάζωντας τα έναν έναν. Στο τέλος βάλλουμεν τζαι τα 2 τελευταία φύλλα. Αλείφουμεν το αυκόν στο τελευταίον φύλλον, τζαι πυρουνιάζουμεν το ποτζεί τζαι ποδά για να μπόρουν να φεύκουν οι υδρατμοί. Πασπαλίζουμεν το σησάμιν που πάνω, τζαι λλίες σταγόνες νερόν για να μεν ψεροψηθεί απότομα. Βάλλουμεν το στο φούρνο σε 180-200 βαθμούς για κανένα μισάωρο ή όσπου να ξεροψηθεί όσον το θέλετε.

Καλήν όρεξην!

Πανακότα με γιαούρτι

Η συνταγή αυτή κανονικά γίνεται με φρέσκια κρέμα, αλλά έτσι εν πολλά παχυντικήηη..!
Οπότε βρήκα μες το βιβλιάριο συνταγών της μάνας μου μια συνταγή που μια συνάδελφο της, για πανακότα με γιαούρτι.
Και εδοκίμασα την.
And it was good!

Οπότε, θα χρειαστείτε:
1kg γιαούρτι στραγγιστό (έπιασα το light του Κρίστη και μια χαρά βολεύει)
3 ποτ. νερό (2 ζεστό και 1 κρύο)
1¹/₂-2 ποτ. ζάχαρη (ανάλογα του γούστου σας)
2 φακελάκια βανίλια
2 φακελάκια ζελατίνη
1 strawberry filling

Η εκτέλεση δε θα μπορούσε να είναι πιο εύκολη:
Διαλύστε τις ζελατίνες στο ζεστό νερό, προσθέστε τη ζάχαρη και ανακατέψτε μεχρι να διαλυθεί σχεδόν τελείως. Ακολούθως προσθέστε το γιαούρτι, τη βανίλια και το 3^o ποτήρι νερό.
Περιχύστε το μίγμα σε ένα ταψί και βάλτε το στο ψυγείο για 5-6 ώρες για να πήξει. Στο ψυγείο βάλτε και το filling αν είναι..

Το σερβίρισμα είδα το με δύο τρόπους:
Είτε θα απλώσετε το filling πάνω στην κρέμα λίγο πριν σερβίρετε, ή
θα βάλετε το filling σε ένα μπωλάκι για να βάζει ο καθένασ όσο θέλει πάνω που την κρέμα του.
Συνήθως κάνω το πρώτο (λιγότερα λερωμένα δοχεία,εν έχει περίπτωση να λειφτείς το filling, αλλά το inclusivity του καθενός διαφέρει). χεχε

Tips οf the ..recipe:
*Αντί για strawberry filling, μπορείτε να βάλετε άλλο filling της αρεσκείας σας. Είδα το με raspberry, με cherry και η γιαγιά μου εδοκίμασεν το και με blackcurrant και άρεσεν της καλύτερα (μάνα μου την γιαγιούα μου!).
*Αν θέλετε να το κάμετε με φρέσκια κρέμα, νομίζω αντί για 1kg γιαούρτι βάζετε 1 λίτρο φρέσκια κρέμα. Αλλά αν σας στοιχειώνουν οι θερμίδες για 2 μέρες, δε φταίμε εμείς!

sushi, mushi, imishi mou

Ήταν Σάββατο βράδυ, η Π. βγήκε έξω, είπαμε κι εμείς να βγούμε για φαί. Σάββατο και να κάτσουμε σπίτι μπροστά στην τηλεόραση; Δεν λέει . Οκέι, να πάμε, αλλά πού χωρίς κράτηση.
Ήταν η ώρα που με έπιασε η ιδιοτροπία και σήκωσα παντιέρα: «οπουδήποτε εκτός από κυπριακή ταβέρνα. Δεν έχω διάθεση για σουβλάκι, μεζέδες και χορταστικά πιάτα που στο τέλος μένουν όλα στο τραπέζι και τα βλέπεις και αηδιάζεις». Ήθελα κάτι άλλο. Κάτι εξωτικό. Ας πούμε sushi.
Πριν να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στο γκλαμουράτο ρεστοράν να καθόμαστε ανάμεσα σε αππωμένους λευκωσιάτες που την είδαν ξαφνικά κοσμογυρισμένοι και πολίτες του κόσμου-μη χέσω- να περιμένουμε το μενού. Και πού ήρθε δηλαδή, τι έγινε; Μας το ανοίγει το παιδί από την Ασία και μας περιμένει υπομονετικά να διαλέξουμε. Εμείς ήταν λες και διαβάζαμε ανέκδοτα. Κατουρηθήκαμε από το γέλιο. Αφού ήταν όλα γιαπωνέζικα στα μάτια μας, τι να παραγγέλαμε. Παραγγείλαμε ψάρια και ρύζια, πολλά ψάρια και πολλά ρύζια. Πήραμε και ένα λευκό κρασί, μας φέρανε και τα ξυλαράκια (εκεί να δείτε γέλια) και κάτσαμε φρόνιμοι να σερβιριστούμε.
Με το που έρχεται το φαΐ και βάζω το σολομό στο στόμα, μου κόπηκε το γέλιο. Άλλο να σας τα λέω και άλλο να με βλέπετε. Κωμωδία για τους τους συνδαιτυμόνες, τραγωδία για μένα. Ο δικός μου αγέρωχος. Μάλλον στην προηγούμενη του ζωή υπήρξε ολίγον γιαπωνέζος. Δεν εξηγείται αλλιώς η εξοικείωση με τα ξυλαράκια και τα ωμά ψάρια. Εγώ να πεθάνω. Να πεθάνω και καλά. Ευτυχώς δηλαδή που ήταν καλό το κρασί γιατί ούτε το ρύζι τρωγόταν. Ευτυχώς που ήταν λίγο νόστιμο το γλυκό και άλλαξε τη γιαξ γεύση του ωμού σολομού, αλλιώς ρεζίλι θα γινόμουν. Δηλαδή πιο ρεζίλι.
Τι θέλω να πω η... ποιήτρια. Θέλω να πω ότι τα sushi, τα mushi και τα λοιπά εξωτικά πιάτα, μπορεί να είναι πολύ εύγευστα για όσους τα έχουν συνηθίσει γιατί αποτελούν μέρος της κουλτούρας τους, αλλά για μας δεν παύουν να είναι εκτός των προδιαγραφών μας. Εμείς (εγώ δηλαδή, μην το γενικεύω κιόλας και θιχτούν οι εθισμένοι στις εξωτικές γεύσεις) θέλουμε κρέας, πατάτες, χωριάτικη σαλάτα με ελιές μαύρες, ψωμί και πίττες. Και αν μπούμε στη διαδικασία να δοκιμάσουμε κάτι άλλο εκτός κυπριακής κουζίνας, το πολλή να ανεκτούμε τη μεσανατολίτικη που είναι πιο κοντά μας, άντε και την γαλλική για το κομψό της υπόθεσης και την ιταλική για τις γαμάτες γεύσεις.
Από κει και πέρα, τα υπόλοιπα είναι έξω από την κουλτούρα μας, έξω από το μεσογειακό μας μεντάλιτι και όποια (υπέρ)προσπάθεια να το παίξουμε και καλά γκλαμουριές που μπορούν να πληρώσουν με την χρυσή αμέρικαν εξπρές το ωμό ψάρι για διαμάντι, καταλήγει στο δικό μου εφιαλτικό σαββατόβραδο.
Ηθικόν δίδαγμα: τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και τους ανάλογους επιδέξιους κώλους.
By the way, πάρτε μια συνταγή sushi να σας βρίσκετε.
Μπορεί να με καλέσετε κανένα βράδυ για φαί, να ξέρετε τι ΔΕΝ τρώω!
(Μόνο, μην το πάρετε στα πολύ σοβαρά το βίντεο)
http://uk.youtube.com/watch?v=0b75cl4-qRE

Η Δίαιτα της ιππασίας.

Ελλείψει γνώσης και εμπειρίας, και μέχρι να δεήσει η συμβία να με βοηθήσει μέσω skype να ανεβάσω καμιά από τις συνταγές της, είπα να βάλω ένα ποστ σχετικό με το όλο πνεύμα του ιστολογίου. Ακούσαμε για δίαιτα του ανανά, για δίαιτα της πάπιας, εδώ θα βρείτε τη δίαιτα της ιππασίας.

ΠΡΩΙΝΟ: 3 φέτες ψωμί με άφθονο βούτυρο και μαρμελάδα. Δύο τηγανιτά αυγά με μπέικον. 1 ποτήρι γάλα, 1 ποτήρι πορτοκαλάδα και ένα φλιτζάνι καφέ.
Μετά 45 λεπτά ιππασία.

ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ: 2 πιάτα της αρεσκείας σας, σαλάτα με μπόλικο λάδι, τηγανιτές πατάτες, 2 μπιφτέκια, γλυκό και άφθονη κόκα κόλα ή μπύρα.
Μετά 1.30 ώρα ιππασία.

ΚΟΛΑΤΣΙΟ: 4 μπάλες παγωτό, 2 πάστες, μισό κιλό φράουλες.
Μετά 45 λεπτά ιππασία.

ΒΡΑΔΙΝΟ: 2 πίτσες απ' όλα με έξτρα τυρί και 1,5 λίτρο κόκα κόλα.
Μετά 2 ώρες ιππασία.

Η δίαιτα έχει καταπληκτικά αποτελέσματα. Σε 20 μέρες το άλογο θα έχει χάσει τουλάχιστον 15 κιλά!!!!

Στη φωτογραφία η Δασκαλούα κατά τη διάρκεια της δίαιτας

Και εγένετο σαλάτα!

Αγαπητοί φίλοι, η Δασκαλούα εσιάσιαρε να μας βάλει τη σαλάτα την οποία υποψιάζομαι τρώει για κυρίως φαγητό. Εγώ θέλω τζιαι θκυο πιάτα φαϊ με τούτη για να χορτάσω :)))

Τέλος πάντων, με γεια σου με καλώς τον. Ούτε ένα καλοσώρισμα καλέ. Έτσι ανάλαβα να το κάνω εγώ. Όλα ξεκίνησαν πάνω στη πλάκα. Για να δούμε. Καμιά φορά τούτα τα αυθόρμητα εν τα καλλύττερα.

Το μπλογκ θα λειτουργεί με καθεστώς κοινοκτημοσύνης (όπως π.χ. το Προεδρικές 2008). Ο καθένας που θέλει να συμμετάσχει δεν έχει παρά να στείλει ένα μέηλ στη daskaloua@gmail.com και θα του στείλει πρόσκληση για συμμετοχή. Πατώντας το σχετικό λινκ στη πρόσκληση, το μπλογκ θα προστίθεται στο προφίλ σας. Από εκεί, όπως ακριβώς με το δικό σας μπλογκ θα μπορείτε να ανεβάζετε ποστ με συνταγές. Σημειωτέον ότι με τη αποδοχή της πρόσκλησης γίνεσαι μόνιμα μέλος και θα μπορείς να ανεβάζεις συνταγές όσο συχνά θέλεις.

Συγγραφείς μπορούν να γίνουν και μη μπλόγκερς. Απλά πρέπει να κάνουν εγγραφή στον blogger. Είναι πολύ απλό και σε καθοδηγεί η πρόσκληση!
ΜΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Όταν γράφετε τις συνταγές μη θεωρείτε ΤΙΠΟΤΕ αυτονόητο. Να είστε όσο επεξηγηματικοί γίνεται. Για μένα τον άσχετο με μαγειρική, ας πούμε "Το νερό που βάζουμε θα πρέπει να είναι αρκετό για να βράσει το κριθαράκι" είναι πυρηνική φυσική, δεν είναι συνταγή. Πες κυρία μου " Για κάθε κούπα κριθαράκι χρειαζόμαστε Χ κούπες νερό" αλλιώς μάλλον θα φτιάξω κριθαρόσουπα.

Επίσης όπου μπορεί το ποστ να διανθίζεται από φωτογραφία(ες) θα ήταν καλά να γίνεται.
Άντε και καλά ιστομαγειρέματα!