Το πιο γρήγορο cheesecake!

Και το καλύτερο: όχι μόνο είναι το πιο γρήγορο, αλλά είναι και το πιο κυπριακό! Αφιερωμένο λοιπόν στην Πρασινάδα!
Θα χρειαστείς για 4 ατομικές μερίδες:

Για τη βάση:

• 7-8 μπισκότα τύπου Digestive ή άλλα μπισκότα της αρεσκείας σου (π.χ. μπισκότα που σου έμειναν από τα Χριστούγεννα....)
• 1 κουταλιά βούτυρο

Για τη "γέμιση"

• 250 γρ. αναρή φρέσκια ανάλατη (οι της Ελλάδος μάγειροι χρησιμοποιήστε μυζήθρα ή πιο "εξωτικά", ρικότα)
• 4 κοφτές κουταλιές ζάχαρη
• 50 γρ βούτυρο ανάλατο κομμένο σε μικρά κομμάτια, σε θερμοκρασία δωματίου (αν είχες το βούτυρο στο ψυγείο, απλώς βάλε τα κομμάτια για 20 δευτερόλεπτα στα μικροκύματα)
• ξύσμα λεμονιού

Για το γαρνίρισμα: γλυκό κουταλιού κεράσι ή άλλο της αρεσκείας σας ή μαρμελάδα της αρεσκείας σας

Εκτέλεση:
Λιώνεις τα μπισκότα να γίνουν τέλεια "τρίμμα" και λιώνεις το βούτυρο εντελώς. Ανακατεύεις ώστε να πάει παντού το βούτυρο και μοιράζεις εξίσου στα ατομικά φορμάκια. Αν θα φτιάξεις αυτό το γλυκό σε κανονικό μέγεθος τότε διπλασίασε (τουλάχιστον) τις ποσότητες. Προαιρετικά σε αυτό το σημείο μπορείς να βάλεις τα φορμάκια στην κατάψυξη ώστε να "σφίξει" καλά η βάση. Εγώ δεν τα έβαλα γιατί προτίμησα η βάση να είναι πιο ανάλαφρη.

Χτυπάς τις τέσσερις κουταλιές ζάχαρη με το βούτυρο καλά, να γίνουν ενιαίο μείγμα. Χρησιμοποίησε το εξάρτημα του "αυγογδάρτη", αυτό δηλαδή που χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε μαρέγκα. Πρόσθεσε την αναρή, την οποία θα "σπάσεις" σε μικρότερα κομμάτια με τα χέρια σου. Συνέχισε να χτυπάς στο μίξερ και, τέλος, πρόσθεσε το ξύσμα λεμονιού.

Βάζεις τη γέμιση πάνω από τη βάση (είμαι σίγουρη ότι ο Παρλιάρος θα εισηγείτο να το βάλεις με κορνέ αλλά εγώ τέτοιες πολυτέλειες δεν έχω) και μετά από πάνω το γλυκό του κουταλιού/μαρμελάδα της αρεσκείας σου!

Πολύ ελαφρύ και δροσιστικό (άσε που είμαστε στη μέση του χειμώνα!)

Υ.Γ.1: Ο λόγος που η βάση του γλυκού στη φωτογραφία φαίνεται να περιέχει μπλε κομμάτια δεν είναι επειδή έβαλα κομματάκια βιάγκρα μέσα αλλά επειδή το μπισκότο που έλιωσα είχε πάνω μπλε ζαχαρόπαστα (πειραματίστηκα ΚΑΙ με ζαχαρόπαστα τα Χριστούγεννα, με αρκετά συμπαθητικά αποτελέσματα)

ΥΓ2: Είμαι πολύ περήφανη γιατί είναι η πρώτη συνταγή γλυκού που σκέφτηκα εντελώς μόνη μου και που ήταν και εντελώς αυθόρμητη!